อาฉือกลับมาอย่างรวดเร็ว สบตากับมั่วฉือแล้วส่ายหัว
"หาไม่พบหรือ?"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนถามขึ้นทันใด
อาฉือตะลึงไปครู่หนึ่ง เห็นมั่วฉือส่งสายตาสัญญาณให้ตลอด จึงรีบพยักหน้า "อื้ม!"
"ถุงหนังสัตว์ใบเดียวเท่านั้น หายไปก็ทำใหม่ได้" เจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดพลางหยิบหนังสัตว์ผืนหนึ่งออกมาจากมิติ "ผืนนี้ดีไม่น้อย ที่เหลือไว้ทำกระโปรงหนังสัตว์ให้ลูกสัตว์สักสองสามตัวได้หรือไม่?"
เพราะลูกสัตว์กำลังจะกลายร่าง หากไม่เตรียมไว้ก่อน ตอนนั้นจะให้พวกมันเปลือยกายหรือไร?
"อื้ม!"
มั่วฉือรับมาอย่างว่าง่าย "ขอบคุณนายหญิง"
"อีกอย่าง พวกมันสามตัวกลายร่างแล้วจะสูงแค่ไหนกันนะ?"
เพิ่งผ่านไปไม่กี่เดือน แต่วิธีนับอายุของงูสัตว์กับมนุษย์น่าจะต่างกัน เจียงเนี่ยนเนี่ยนเดาไม่ค่อยถูก
"ประมาณเท่านี้!"
มั่วฉือใช้มือเปรียบเทียบที่ตำแหน่งต้นขา เจียงเนี่ยนเนี่ยนประหลาดใจไม่น้อย สูงขนาดนี้ หากเป็นมนุษย์ ก็คงอายุสามสี่ขวบได้แล้ว!
แต่ก็ดี วัยสามสี่ขวบเป็นช่วงที่น่ารักที่สุดพอดี
"คนละหนึ่งกระโปรงหนังสัตว์ คงไม่พอใช่หรือไม่?" เจียงเนี่ยนเนี่ยนอยากเห็นพวกมันกลายร่างแล้วแต่งตัวหล่อ ๆ จึงหยิบหนังสัตว์ที่เหมาะสมออกมาจากมิติอีกหลายผืน "ตอนนั้นทำเพิ่มอีกสักสองสามผืนดีกว่า ลูกสัตว์ซุกซน จะได้มีเปลี่ยนใส่"
มั่วฉือทำอะไรไม่ได้ ยังไม่ทันกลายร่างก็ตามใจขนาดนี้ เขาเป็นกังวลจริง ๆ
"ฉวยโอกาสนี้ ทุกคนทำสองผืนเถอะ!" สายตาของเจียงเนี่ยนเนี่ยนตกลงที่กระโปรงหนังสัตว์ของมั่วฉือ ผืนนั้นเก่ามากแล้ว