"เจียงเนี่ยนเนี่ยน เจ้าวิ่งหนีไปทำไม?" ไม่คาดคิดว่า ลั่วซินกับอาฉือจะตามมาทัน "เป็นมั่วฉือหรือไป๋เฉินกันแน่ เจ้ายังไม่ได้บอกข้าเลย"
"ลั่วซินจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์ นี่เป็นเรื่องภายในครอบครัวของพวกเรา!" อวิ๋นเจวี๋ยพูดจ้องไปที่ลั่วซินอย่างเย็นชา
ลั่วซินโกรธเล็กน้อย รู้สึกว่าอวิ๋นเจวี๋ยเป็นคนเนรคุณ ตอนแรกนางเคยช่วยชีวิตเขากับหล่านเยว่ไว้ แล้วเขาทำไมไม่รู้จักสำนึกบุญคุณเลย?
"อวิ๋นเจวี๋ย เจ้าอย่าลืมนะ ถ้าเมื่อก่อนไม่ใช่ข้าที่พบเจ้ากับหล่านเยว่ ตอนนี้พวกเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็ไม่รู้เลย!" ลั่วซินเอามือทั้งสองกอดอก พูดอย่างโกรธเคือง
"ไม่ใช่อย่างนั้น!" อิ๋นชวนรีบแทรกขึ้นมา "ถึงแม้ในวันนั้นจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์จะไม่ปรากฏตัว นายหญิงก็ตั้งใจจะปล่อยพวกเขาไปแล้ว เพียงแต่ท่านแย่งทำก่อนเท่านั้น"
อวิ๋นเจวี๋ยชะงักไปเล็กน้อย เขาเคยคิดมาตลอดว่าเป็นเพราะคนในตระกูลรู้สึกว่ามีคนบุกรุก จึงได้มาพร้อมกับเจียงเนี่ยนเนี่ยน ไม่คิดว่านางตั้งใจจะปล่อยเขาไปตั้งแต่แรกแล้ว
แต่นางไม่ใช่คนที่พูดอยู่เสมอว่าอยากให้เขาตายหรอกหรือ?
"ตอนนี้เรื่องมันผ่านไปแล้ว ใครจะรู้ว่าที่เจ้าพูดเป็นความจริงหรือเท็จ?" ลั่วซินทำท่าไม่เชื่อเลยสักนิด
ระบบได้เอาต้นฉบับให้ดูแล้ว ในต้นฉบับ อวิ๋นเจวี๋ยกับหล่านเยว่ถูกไป๋เฉินช่วยไว้อย่างชัดเจน เพื่อเรื่องนี้ ไป๋เฉินยังถูกเจียงเนี่ยนเนี่ยนตีอย่างหนักอีกด้วย!
ตอนนี้มาบอกนางว่า เจียงเนี่ยนเนี่ยนตัวร้ายหญิงคนนั้นตั้งใจจะปล่อยอวิ๋นเจวี๋ยกับหล่านเยว่ตั้งแต่แรก เรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไร?