"แล้วเจ้าต้องการให้ข้าทำอย่างไร?" เยว่เหยาถอนหายใจเฮือกใหญ่ อดทนถาม
ยามนี้ล่วงเลยไปทุกขณะก็อาจเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นได้ นางต้องรีบร่วมสัญญากับหล่านเยว่ให้จงได้
"อันที่จริงก็ใช่ว่าจะพูดกันไม่ได้!" ลั่วซินกวาดตามองไปรอบตัว สายตาตกอยู่ที่ปุโรหิต "หากเจ้าต้องการให้พิธีนี้ดำเนินต่อไป ก็จงเรียกเพศผู้ที่เก่งกาจที่สุดของเผ่าเงือกออกมา ให้ข้าเลือกเอาเอง"
ที่แท้นี่ก็คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของลั่วซิน
เจียงเนี่ยนเนี่ยนรู้สึกว่าตนเองเพิ่งจะขอบคุณลั่วซินในใจไปเปล่า ๆ คิดว่านางคงเปลี่ยนไปแล้ว ที่แท้ก็...
"ไป เราไปกัน!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนพูดกับไป๋เฉินและมั่วฉือ
ทั้งสองพยักหน้า เคียงข้างซ้ายขวาประคองเจียงเนี่ยนเนี่ยนปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน
"เจ้าคือใครกัน?"
เยว่เหยารู้สึกหมดคำพูด ต่อให้ในภพนี้จะเป็นสัตว์เทพขัดขวางนางจริงหรือ?
มิเช่นนั้นเหตุใดจึงมีผู้โผล่ออกมาก่อกวนไม่ขาดระยะ?
"เจียงเนี่ยนเนี่ยน เจ้ามาทำไมด้วย?" ลั่วซินขมวดคิ้ว นางได้รับสารจากระบบ จึงรู้ว่าหล่านเยว่ประสบเหตุ จึงรีบมาหวังจะเก็บตก
แล้วเจียงเนี่ยนเนี่ยนนี่มันเรื่องอะไร?
อีกทั้งตนเองยังต้องพึ่งพาความช่วยเหลือของระบบ จึงจะหายใจใต้น้ำได้อย่างอิสระ แล้วเจียงเนี่ยนเนี่ยนทำได้อย่างไร?
"ข้าชื่อเจียงเนี่ยนเนี่ยน!" เจียงเนี่ยนเนี่ยนไม่สนใจลั่วซิน ชี้ไปที่หล่านเยว่ซึ่งถูกมัดอยู่กับเสากลาง "เป็นนายหญิงของเขา!"
สีหน้าเยว่เหยาเปลี่ยนไปในทันที!
นางย่อมรู้ว่าสตรีสัตว์ตรงหน้าไม่ได้โกหก เพราะนางได้เห็นตราประทับสัตว์ที่กลางอกของหล่านเยว่แล้ว เป็นรูปกระต่าย และร่างสัตว์ของสตรีตรงหน้าก็คือกระต่ายพอดี