"ไม่ใช่ พวกเจ้าสองคนหมายความว่ากระไรกัน?" อิ๋นชวนโบกมือระหว่างคนทั้งสอง "เหตุใดจึงทำไม่ได้เล่า? เกิดมันได้ผลขึ้นมาล่ะ?"
"หากทำได้เช่นนั้นจริง เหตุใดลั่วซินจอมนารีผู้ศักดิ์สิทธิ์จึงไม่ใช้วิธีนี้กับมั่วเป่ยโดยตรง ให้เขาก้าวทะลุไปถึงสิบดาวได้ตลอดทาง?" ไป๋เฉินอธิบาย "ตามที่ข้าคาดการณ์ การใช้วิธีนี้ย่อมต้องแลกกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่พวกเรามิอาจล่วงรู้"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนพยักหน้า นางก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน
"ถูกต้อง!"
"แต่หากเป็นเช่นนั้น หลิงเซวียนเล่า?" อิ๋นชวนยังไม่ค่อยเชื่อนัก "เขาถึงได้เป็นราชาอินทรีในยามนี้ หากต้องแลกกับสิ่งใดจริง ชายทะเลเล่าจะเป็นเช่นไร?"
คำพูดของอิ๋นชวนทำให้ทุกคนนึกขึ้นได้!... จวี่เฟิงลุกขึ้นยืนทันที "ข้าจะไปสืบให้แน่ใจ!"
ว่าแล้ว จวี่เฟิงก็วิ่งไปยังปากถ้ำ ก่อนจะกลายเป็นอินทรียักษ์บินจากไปในชั่วพริบตา
"นายหญิง ท่านจะพักผ่อนก่อนหรือไม่?"
ไป๋เฉินมองเจียงเนี่ยนเนี่ยนด้วยความเป็นห่วง หลายวันมานี้นางพักผ่อนไม่เพียงพอ บัดนี้เรื่องของชายทะเลมีทีท่าคืบหน้าแล้ว พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลมากนัก
"ดูเหมือนจะเหนื่อยอยู่บ้าง ข้าจะไปงีบสักหน่อย พออาหารปรุงเสร็จแล้วค่อยเรียกข้าก็แล้วกัน"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนลุกขึ้นไปพักผ่อน บรรดาสามีสัตว์ยังคงนั่งล้อมวงกันอยู่
[เจ้าบ้าน ข้ากลับมาแล้ว!]
เจียงเนี่ยนเนี่ยนเพิ่งจะนอนลงบนเตียงหิน ระบบก็กลับมาอย่างกะทันหัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่เห็นได้ชัด
[เจ้าไปทำอะไรมา?]
เจียงเนี่ยนเนี่ยนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
[ข้าจัดการระบบของลั่วซินจนสิ้นซากแล้ว!]
จัดการจนสิ้นซาก?