"นายหญิง ข้าจะไปช่วยทางโน้น!"
มั่วฉือหยิบเซวียนลวี่ลงจากหัวแล้วโยนทิ้ง จากนั้นก็พุ่งไปยังสมรภูมิฝั่งนั้น
ในขณะนั้นเอง กระต่ายหูตกยักษ์ตัวหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
ราวกับเทพเจ้าลงมาจากสวรรค์!
กระต่ายหูตกใช้ขาหน้าจดพื้น ขาหลังยกขึ้นถีบสุดแรง สัตว์สัตว์สองตัวก็กระเด็นออกไปทันที
เมื่อมีมั่วฉือและกระต่ายหูตกตัวนี้ร่วมด้วย สัตว์สัตว์ที่เหลืออีกกว่าสิบตัวก็ถูกกำจัดสิ้นในเวลาไม่นาน
"นายหญิง?"
มั่วฉือกลับมาอยู่ข้างๆ เจียงเนี่ยนเนี่ยน เห็นนางจ้องมองกระต่ายหูตกตัวนั้นไม่วางตา ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
"นายหญิง?"
มั่วฉือเรียกอีกครั้ง
เจียงเนี่ยนเนี่ยนจึงได้สติ "มั่วฉือ นั่นมัน..."
"ไม่ใช่!" มั่วฉือส่ายหน้า รู้ดีว่านางเข้าใจผิดคิดว่ากระต่ายหูตกตัวนี้คือเยว่เฟิง
เจียงเนี่ยนเนี่ยนขมวดคิ้ว กระต่ายหูตกตัวนี้ไม่ใช่เยว่เฟิง แล้วนางมาจากไหนกัน?
"เมื่อครู่ขอบคุณมาก ถ้าไม่ใช่เจ้า พวกเราคงไม่สามารถกำจัดสัตว์สัตว์เหล่านี้ได้เร็วขนาดนี้" ไป๋เฉินก้าวขึ้นไปข้างหน้า กล่าวขอบคุณกระต่ายหูตกอย่างสุภาพ
กระต่ายหูตกพลันเปลี่ยนร่างกลายเป็นคนสัตว์หนุ่มรูปงาม ผิวขาวสะอาด เป็นผิวที่หาได้ยากในหมู่เพศผู้ ดวงตาของเขาเป็นสีแดง คล้ายกับตอนอยู่ในร่างสัตว์
จะว่าไป แค่ดูจากหน้าตา เขาจัดอยู่ในประเภทที่อ่อนโยน
"ไม่ต้องเกรงใจ ข้าแค่บังเอิญผ่านมา" พูดจบ สายตาของเพศผู้ก็ตกไปที่เจียงเนี่ยนเนี่ยนที่ยืนอยู่ด้านข้าง แล้วเดินตรงเข้ามาหานาง
"สตรีสัตว์น้อย เจ้าช่างงดงามนัก เป็นสตรีของเผ่าหมาจิ้งจอกหรือ?"