"เหลวไหล!"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนผุดลุกขึ้นยืนทันที
ถึงแม้สัตว์กลายพันธุ์ขั้นแปดจะไม่ได้พบได้ง่ายนัก แต่ที่ไป๋เฉินเพิ่งกล่าวก็คือ ทางโน้นปรากฏสัตว์กลายพันธุ์เป็นจำนวนมาก
แม้สัตว์กลายพันธุ์เหล่านั้นระดับจะไม่สูงนัก แต่พวกเขามีเพียงสามคน หากเกิดอันตรายขึ้นมา...
"ไป!"
เจียงเนี่ยนเนี่ยนรีบมุ่งหน้าไปยังปากถ้ำ ไป๋เฉินรีบไล่ตามไป ขวางอยู่ด้านหน้าของนาง
"นายหญิง..."
เจียงเนี่ยนเนี่ยนร้อนใจ จะเวลาใดแล้ว ไป๋เฉินยังมาขวางนางอยู่อีก?
"อาเฉิน ข้าจะไปดู ไม่งั้นข้าวางใจไม่ลง"
ไป๋เฉินก้มหน้ามองดูลูกสัตว์ในอ้อมแขน คิดถึงสิ่งประหลาดที่มีพลังทำลายล้างสูงซึ่งนายหญิงเสกขึ้นมาจากความว่างเปล่าเมื่อวันก่อน ก็กัดฟันพยักหน้าตกลง
เมื่อเห็นไป๋เฉินกลายเป็นจิ้งจอกเก้าหางร่างมหึมา เจียงเนี่ยนเนี่ยนรีบปีนขึ้นไป แล้วโอบกอดลูกสัตว์หลายตัวไว้ในอ้อมอก
"นายหญิง ทรงตัวให้ดี!"
จิ้งจอกเก้าหางพุ่งตัวขึ้น กลางอากาศร่างขยายใหญ่ขึ้น หลังแตะพื้นก็วิ่งห้อไปทางป่าไม้อย่างรวดเร็ว ชั่วขณะนั้น หางขาวทั้งเก้าเส้นโบกสะบัดกลางอากาศ ภาพงดงามนั้นช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
เหล่าเพศผู้แห่งเผ่าหมาจิ้งจอก เห็นภาพเช่นนี้ต่างพากันหยุดยืน จ้องมองด้วยแววตาที่ปิดบังความอิจฉาไม่มิด
พลังของเผ่าหมาจิ้งจอกนั้นส่งเสริมซึ่งกันและกันกับร่างสัตว์ หากพลังไม่พอ ร่างสัตว์ย่อมไม่ใหญ่โตและองอาจเช่นนี้ ดังนั้นเมื่อได้เห็นร่างสัตว์ที่งดงามและใหญ่โตเช่นนี้ของไป๋เฉิน ก็ยากที่จะไม่ทำให้พวกเขาหวั่นไหว
ทว่า เมื่อคิดว่าเผ่าหมาจิ้งจอกจะฟื้นคืนความรุ่งโรจน์ดังเก่าในอนาคต เพศผู้ทั้งหลายในใจก็มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง