เมื่อเห็นอวิ๋นเจวี๋ยที่จู่ๆ ก็เข้ามาใกล้ พร้อมกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็รู้ได้ทันทีว่าเขาคงเข้าใจความหมายของนางผิดไป
แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ หากจะอธิบาย มันจะน่าอายเกินไปหรือไม่?
เมื่อเห็นใบหน้าของอวิ๋นเจวี๋ยใกล้เข้ามาทุกที เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก คิดไปก็คิดมา ไม่ว่าเขาจะเป็นสามีสัตว์ประหลาดของนาง ต่อให้จะทำอะไรกันจริงๆ ก็ไม่เป็นไรใช่ไหม?
คิดได้ดังนั้น เจียงเนี่ยนเนี่ยนก็หลับตาลงอย่างสงบ
เดิมทีอวิ๋นเจวี๋ยยังลังเลอยู่ แต่เมื่อเห็นว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนเตรียมพร้อมแล้ว เขากลับยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก
ในขณะที่เจียงเนี่ยนเนี่ยนคิดว่าโอกาสแรกของนางกับอวิ๋นเจวี๋ยจะเกิดขึ้นกลางป่ากลางเขาเช่นนี้ อวิ๋นเจวี๋ยกลับเพียงโน้มตัวลงจุมพิตที่มุมปากของนางเบาๆ แล้วก็ลุกขึ้นยืน
เจียงเนี่ยนเนี่ยน: แค่นี้?
มือที่อวิ๋นเจวี๋ยซ่อนไว้ด้านหลังกำแน่นเป็นหมัด เขาย่อมต้องการร่วมสัญญาด้วย อยากเหลือเกิน แต่เขาก็รู้ดีว่าเจียงเนี่ยนเนี่ยนยังไม่พร้อม และสายตาของเขาก็เหลือบไปมองที่ท้องของเจียงเนี่ยนเนี่ยน บัดนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม
“นายหญิง เมื่อแช่น้ำพุร้อนเสร็จแล้ว กลับไปที่ชายทะเลรอคลื่นขึ้นดีกว่าเจ้าค่ะ!”
อวิ๋นเจวี๋ยเอ่ยขึ้น เสียงแหบพร่าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เจียงเนี่ยนเนี่ยนสังเกตอย่างละเอียดจึงพบว่า หลังมือและลำคอของอวิ๋นเจวี๋ยมีเส้นเลือดปูดขึ้นมาเพราะพยายามอดกลั้นอย่างที่สุด หางตาก็แต้มด้วยสีแดงเรื่อ
ดังนั้น... ที่จริงเขาเองก็อดทนอย่างยากลำบากสินะ!
สัตว์ประหลาดที่ดีเช่นนี้ หากไม่ทำให้เขาสมปรารถนาสักหน่อย ก็ดูเหมือนนางจะใจดำเกินไปหรือไม่?