ห้องสตรีมของอู้ข่ายก็หัวเราะกันใหญ่ในตอนนี้
ปราชญ์หนุ่มน้อยบิต: "ลมเบาๆ หูหนวก นี่มันหูหนวกจริงๆ นะเนี่ย"
ม่ายเสี่ยวสู่กลิ่นในตัวเหม็น: "เพื่อนร่วมทีมของเขาไม่ใช่ผึ้งสมองเสื่อมหรอกนะ? ถ้าใช่ล่ะก็ ฉันขำตายเลย"
ฉันล้มแทบตาย: "พี่สตรีมเมอร์ ถามหน่อยสิว่าพวกเขามีเพื่อนร่วมทีมชื่อหมาป่าขาเป๋ด้วยไหม"
ตอนที่อู้ข่ายโกรธจนขำ หมอผึ้งที่เงียบๆ ก็โยนระเบิดควันไปที่ประตู ตามด้วยเข็มกระตุ้นฮอร์โมน
อู้ข่ายที่ทำหน้าสุดฟิน ก็หยุดฉีดยา แล้วหันมาซ่อมเล็บ: "ชิลๆ~"
พอสเตตัสเต็ม อู้ข่ายเห็นเวยหลงยังเติมสเตตัสให้ตัวเองอยู่ ก็ปักหมุดไปที่ห้องเครื่องเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง: "พวกนายหลบอยู่ตรงนี้ ฉันไปจับหนี้อิเล็กทรอนิกส์"
ทีมปิดสะพานปกติจะไม่ลงมาเล่นง่ายๆ ดังนั้นเวลานี้การจับคนที่ปิดสวิตช์ห้องสีฟ้าแล้วหนีจึง 'สำคัญ' มาก
พูดจบอู้ข่ายก็วิ่งตรงไปทางห้องสีดำ
เห็นหมอผึ้งโยนระเบิดควัน ยิงเข็มรักษา แล้วปักหมุดให้ตัวเองที่ห้องเครื่องเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง พี่หมาป่าแดงดำทองที่ซ่อมสเตตัสเสร็จก็สับเปลี่ยน M7 ออกมา แล้วเอ่ยปากอย่างงงๆ: "พี่ใหญ่หมายความว่ายังไง?"
หลินเหย่: "พี่ใหญ่คงให้เราหลบไว้ เขาจะไปจับทีมที่ปิดสวิตช์?"
"หมาป่าแดง นายหลบในห้องสีดำให้ดี อย่าโดนจับล่ะ"
หมาป่าแดงที่เห็นเวยหลงลุกขึ้น ก็หลบอยู่ที่จุดซุ่มแล้ว เตรียมดักทีมปิดสวิตช์: "วางใจได้ จุดที่ฉันหลบอยู่ ไม่มีทางโดนเจอแน่นอน!"
ยังพูดไม่ทันจบ กระสุนทองชุดหนึ่งก็ยิงหมาป่าแดงจนเลือดเหลือหยด!
จากนั้น หมาป่าแดงที่ขยับหลบกระสุน ก็โดนหมาป่าแดงดำทองที่พุ่งออกมาจากใต้ประตูห้องสีดำยิงกลางอากาศ
"ไม่นะ!"
"ที่ฉันหลบอยู่น่ะ ก็ไม่ใช่จุดซุ่มประจำนะ ทำไมโดนจับได้วะ?"
เห็นหมาป่าแดงดำทองที่ฆ่าตัวเองกับที่ฆ่าเวยหลงเป็นตัวเดียวกัน เพื่อนร่วมทีมหมาป่าแดงก็กลั้นขำไม่อยู่
หลินเหย่กับเวยหลงมองหน้ากัน: "แย่แล้ว นี่ไม่ใช่แผนบุกทีมปิดสะพาน แต่เป็นแผนจับพวกเรา"
เวยหลง: "นายลองไปดูหน่อยสิว่าจะชุบหมาป่าแดงได้ไหม?"
หลินเหย่: "ถ้าจะชุบล่ะก็ ต้องจ่าย 'เครื่องบรรณาการ'"
พอได้ยินว่าต้องจ่าย 'เครื่องบรรณาการ' เวยหลงก็โยนกระสุนทองสองกลุ่มลงจากตัว: "พอไหม?"
มองกระสุนทอง หลินเหย่ทำหน้ารังเกียจ: "เสี่ยงเกินไปที่จะถวายกระสุนทองให้พี่ใหญ่ ตอนฉันเข้ามาฉันเอาเครื่องบรรณาการมาด้วย"
พูดจบ หนึ่งในสามเทพบัคชิ ฟ้ากลมดินเหลี่ยม ก็ถูกหลินเหย่โยนออกมา
ให้ตายสิ ทำไมใต้ดินแมลงสาบ สามเทพทั้งแนวดิ่งกับมงกุฎน้ำตาวานันถึงเช็คได้ แต่ฟ้ากลมดินเหลี่ยมเช็คไม่ได้?
นี่ดูถูกฟ้ากลมดินเหลี่ยมของเราหรือไง?
ก้มมองฟ้ากลมดินเหลี่ยม เวยหลงเงยหน้ามองหมอผึ้ง แล้วก็ไม่พูดอะไร
ในห้องสตรีม ตั้งแต่แรงลอยตัวผ่านสวนอ้อมไปทางลิงก์ดำน้ำเงิน อู้ข่าย: "ฉันมาจับหนี้อิเล็กทรอนิกส์แล้ว เปิดมาแค่หกเจ็ดนาทีจะหนีแล้ว ง่ายขนาดนั้นหรือไง?"
"แบบนี้ไม่ก็ได้ของใหญ่ หรือไม่ก็หลอกให้ปิดสวิตช์ ไม่ว่าจะแบบไหน จับให้หมด"
ร่อนไปจนถึงปล่องลิฟต์ห้องสีดำ อู้ข่ายกระโดดลงมา ส่องเล็งเตรียมยิงตลอด
แล้วก็จริงๆ ให้หมาป่าแดงดำทองเจอหมาป่าแดงตัวหนึ่งหมอบอยู่ที่มุมนอกชั้นสองบันไดห้องสีดำ
อู้ข่ายเองก็แปลกใจนิดหน่อย: "มีคนหลอกปิดสวิตช์จริงๆ ด้วย?"
ไม่ลังเลเลย M7 ในมือยิงกระสุนทองเป็นชุดไป สาวที่หมอบอยู่ชั้นสองโดนยิงตอนแรกก็รีบกระโดดลงไป หวังหลบแนวกระสุน
แต่อู้ข่ายจะปล่อยเขาหนีไปได้ยังไง ยิงกลางอากาศรวบหัวรวบหาง!
"เก็บได้!"
พอหมาป่าแดงตาย ความหงุดหงิดในใจอู้ข่ายก็บรรเทาลงไม่น้อย
แต่ห้องสตรีมกลับฮากันตอนนี้
ดำปี๋สาวแซ่บ: "ไม่เอาหน่อย ชื่อ พวกนายดูชื่อสิ หมาป่าขาเป๋ กับลมวี้ดหูหนวกเมื่อกี้เป็นทีมเดียวกันจริงๆ"
ซูเวยอี้ซูเปอร์แมน: "พี่สตรีมเมอร์ นายฆ่าเพื่อนร่วมทีมหมอผึ้งเมื่อกี้จริงๆ แล้ว"
คันจนทนไม่ไหว: "สตรีมเมอร์ รีบกลับไปหาหมอผึ้งคนนั้นเร็ว ฉันอยากรู้ว่าหมอผึ้งคนนั้นชื่อผึ้งสมองเสื่อมไหม!"
ไม่ต้องรอให้อู้ข่ายรอนาน อู้ข่ายก็เห็นหมอผึ้งพาเวยหลงวิ่งเล็กๆ มาทางนี้
จากนั้นเวยหลงก็โยนปืนในมือทิ้งลงพื้น แล้วโยน C4 กับปืนใหญ่เสือหมอบทั้งหมดออกไปข้างนอก แล้วยืนขึ้นหมอบลงต่อหน้าอู้ข่าย ยืนขึ้นหมอบลง!
เหมือนอ้อนวอนให้อู้ข่ายช่วยเพื่อนร่วมทีม
"ช่วยก็ช่วย ให้นายช่วยก็ได้!" อู้ข่ายที่หมดอารมณ์ยิงไปทางหมาป่าแดงสองนัด: "พวกนายเนี่ย อย่าให้ฉันเห็นหน้านายอีกนะ!"
"จริงๆ นะ ถ้าเห็นนายอีก พวกนายจะแย่!"
"ฉันจะจัดการ..." คำพูดโกรธๆ ของอู้ข่ายยังไม่ทันจบ
หมอผึ้งก็เดินมาหาอู้ข่าย แล้วก็... วางอะไรแดงๆ ก้อนหนึ่ง...?
ไม่ใช่สิ!
มองสิ่งที่หมอผึ้งโยนลงมา อู้ข่ายก็เบิกตากว้างทันที
------
ลิงก์แรงลอยตัว หลินเหย่มองเวยหลง: "ไม่งั้นเราไปด้วยกัน! ถ้าฉันไปคนเดียว นายไม่ไป ฉันกลัวหมาป่าแดงดำทองจะคิดว่านายแอบยิงข้างหลัง แล้วหันมาจัดการฉันกับหมาป่าแดงรวดเดียว!"
"ถึงตอนนั้น หมาป่าแดงที่ชุบขึ้นมา ชีวิตที่สองก็ต้องร่วง!"
คำพูดของหลินเหย่ได้รับการเห็นด้วยจากหมาป่าขาเป๋: "ถึงตอนนั้น นายโยนปืนทิ้งก่อน แล้วใช้สกิลทั้งหมด ขอหมาป่าแดงดำทอง คงจะยอมใช่ไหม?"
ลมวี้ดหูหนวกเบิกตาโต: "ต้องโยนปืนด้วยเหรอ?"
หมาป่าขาเป๋พยักหน้า: "ไม่โยนแล้วจะทำยังไง? หรือนายจะสู้กับมัน ถ้านายชนะ ค่อยมาชุบฉัน?"
ลมวี้ดหูหนวกมองหมอผึ้งที่เดินไปทางลิงก์ดำน้ำเงินแล้ว ไม่พูดอะไร!
พอลงปล่องลิฟต์ห้องสีดำ ลมวี้ดหูหนวกก็โยนปืนราคาเจ็ดแปดแสนทิ้งใกล้ม้วนประตู แล้วโยนปืนใหญ่เสือหมอบกับ C4 ทั้งหมดออกไปข้างนอกลิงก์ดำน้ำเงิน
ยืนขึ้นหมอบลงอย่างคล่องแคล่ว
ลมวี้ดหูหนวก: "แบบนี้จะไม่มีปัญหาใช่ไหม?"
หลินเหย่ที่ยืนขึ้นหมอบลงตาม: "คงจะประมาณนั้น? ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่..."
ยังไม่ทันพูดจบ พี่หมาป่าแดงดำทองก็ยิงไปทางหมาป่าขาเป๋สองนัด แล้วปักหมุดให้จุดหนึ่ง
ลมวี้ดหูหนวกตาโต: "เฮ้ย หมาป่าแดงโสด3คนนี้ยอมให้ด้วยเหรอ? นี่มันใจใหญ่จริงๆ นะ!"
หลินเหย่พยักหน้า: "นายรีบไปชุบหมาป่าแดงสิ"
ลมวี้ดหูหนวก: "ไม่ใช่นายควรชุบเหรอ? นายเป็นหมอผึ้ง ชุบหมาป่าแดงได้เต็มเลือด"
หมาป่าขาเป๋ที่นอนอยู่: "ถ้านายไม่ชุบก่อน หมาป่าแดงโสด3จะคิดว่านายจะเล่นแท็กติก นายชุบก่อน คุมตัวเองไว้สิบกว่าๆ วินาที แล้วปล่อยให้หมอผึ้งชุบ"
หลินเหย่: "ได้! ฉันจะถวายของให้พี่ใหญ่ก่อน"
พูดจบ หลินเหย่ก็โยนฟ้ากลมดินเหลี่ยมในกล่องเซฟตี้ลงมา
มองกล่องเซฟตี้ที่ว่างไปสี่ช่อง หลินเหย่ก็ยัดจานดาวเทียมเข้าไปแทน
ถึงแม้แอคเคาท์ตัวเองจะเต็มสเตตัสเต็มพลังเต็มคลัง แต่ห้องเก็บของที่ว่างเปล่าก็ต้องเติมให้เต็มใหม่
อู้ข่ายที่เบิกตากว้างตกใจมาก: "ไม่ใช่สิ ห้องอวกาศจะอัปสามเทพด้วยเหรอ?"