แววตาหม่นหมองของเซินจิ้นพลันเย็นชาและคมกริบขึ้นมาในชั่วขณะที่เงยหน้ามอง เขาลงมือฟันตัดคำพูดจ้อไม่หยุดของชายสวมหน้ากาก ทว่าในจังหวะที่อีกฝ่ายถูกโจมตี มือของเขากลับรู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างทิ่มแทง
แรงนั้นแผ่วเบามาก แต่กลับกระตุ้นให้เกิดความปวดหนึบและหนักอึ้งที่ยากจะต้านทาน มันกำลังไต่ขึ้นมาตามแขน
ราวกับมีบางสิ่งมุดเข้าไปในเส้นเลือด แล้วกระชากเส้นเอ็นของเขา
ความปวดหนึบแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดรุนแรง ทำให้แขนทั้งข้างหนักอึ้งราวกับมีน้ำหนักพันชั่ง พลังธาตุมืดในร่างกายซึ่งเขาใช้พลังจิตกดเอาไว้มาโดยตลอดเริ่มปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับพร้อมจะทะลวงการผนึกของเขาออกมาได้ทุกเมื่อ
หากพลังงานนี้คลุ้มคลั่งขึ้นมา พลังธาตุมืดของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ขณะเดียวกัน เขาก็จะถูกพลังนี้กลืนกินสติ จนกลายเป็นคนบ้าอย่างสมบูรณ์
“แก...ทำอะไรลงไป?” เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ดวงตาแดงก่ำของเขาดูดุร้ายราวกับกำลังหยดเลือด
มองไม่เห็นสีหน้าของชายสวมหน้ากากใต้หน้ากาก แต่สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“ฉันทำให้นายกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง ผู้ชายก็ควรไล่ตามพลังอันสูงสุด ไม่ใช่เอาแต่คลุกอยู่กับผู้หญิงทั้งวัน นายจะต้องขอบคุณฉัน”
“รนหาที่ตาย...” ความโกรธของเขาทำให้พลังงานมืดมหาศาลในร่างกายยิ่งพุ่งพล่านและปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง
พลังจิตของเขาใกล้จะกดพลังนั้นไม่อยู่แล้ว สติและจิตสำนึกกำลังถูกสัญชาตญาณสังหารอันกร้าวกระด้างและพร่าเลือนกลืนกิน...
“อย่าปล่อยให้มันยั่วโมโห!” ลี่เฉิงซวิน ลู่เซียว และเซินซวี่มาถึงแล้ว
ทั้งสามเปิดฉากรุมโจมตีชายสวมหน้ากากทันที การกระแทกทางจิตของลี่เฉิงซวินปลดปล่อยแรงกดดันไร้รูปร่างพุ่งทะลวงเข้าใส่ ตาข่ายสายฟ้าของเซินซวี่แฝงแรงดันไฟฟ้ามหาศาล ส่วนสายไฟกลายพันธุ์ของลู่เซียวพุ่งเข้าใส่ราวโซ่ตรวนที่เจาะทะลุวิญญาณ ไม่เลือกว่าคนหรือผี