ในช่วงครึ่งหลังของคืน อุณหภูมิลดลงจนเกือบแตะศูนย์องศา ลู่ชิงเสวี่ยกับพวกที่ฝืนประคองตัวรอความช่วยเหลือ ต้องรับมือทั้งความหนาวเหน็บและแรงกดดันมหาศาลจากฝูงซอมบี้ที่รายล้อมอยู่ด้านล่าง
จิตใจแทบจะพังทลาย
ทว่าภายในที่หลบภัยหอคอยควบคุมของสนามบินกลับเป็นอีกโลกหนึ่ง เซินอู้เฉียวนอนเต็นท์เดียวกับพี่หลานและซือเทียนฉี ห่มผ้าห่มอุ่น ๆ ช่างสุขสบายเหลือเกิน
ลินเฟิงกับพี่หลานรับหน้าที่เฝ้ายามช่วงครึ่งหลังของคืน ทั้งคู่คอยระแวดระวังภัยคุกคามที่อาจปรากฏขึ้นรอบตัวได้ทุกเมื่อ
ซอมบี้ทางฝั่งโรงแรมเริ่มคลุ้มคลั่ง เหยียบย่ำซ้อนทับกันจนแทบจะทะลักขึ้นไปถึงชั้นสาม แนวป้องกันของพวกเขาอาจพังทลายลงได้ทุกเมื่อ
ขณะที่พี่หลานกำลังคาดเดาว่าลู่ชิงเสวี่ยจะพลิกสถานการณ์อย่างไร เธอก็ตรวจพบเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังบินเข้ามาใกล้
ตอนถูกขังอยู่ ลู่ชิงเสวี่ยได้ติดต่อขอกำลังเสริมไว้แล้ว อาศัยเพื่อนร่วมทีมคนอื่นคอยคุ้มกัน เธอใช้พลังพิเศษสายดินปิดทางเข้าออกด้านล่าง ตอนนี้พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังชั้นดาดฟ้า
เฮลิคอปเตอร์บินไปถึงแท่นจอดเหนือโรงแรม เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องดึงดูดทั้งซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์รอบบริเวณให้แห่กันไป สิ่งที่อันตรายที่สุดคือ ในหมู่พวกมันมีซอมบี้ขั้นแปดอยู่หนึ่งตัว
ซอมบี้ขั้นแปดตัวนั้นมีรูปร่างใหญ่กว่าซอมบี้ทั่วไปถึงสามเท่า สูงเกือบสามเมตรทั่วร่างปกคลุมด้วยเส้นเลือดสีเขียวเข้มที่บิดเบี้ยวปูดนูน
ดวงตาเป็นสีแดงเลือด จมูกแหว่งหายไปจนไม่มีสันจมูก ริมฝีปากเน่าเปื่อยหลุดร่วง เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมกลายพันธุ์เต็มปาก
“ถอนการตรวจจับด้วยพลังจิตเดี๋ยวนี้!” ลู่เซียวปรากฏตัวขึ้นด้านหลังพี่หลานตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้