“อ๊าก!!!” เชิงเชิงร้องไห้พลางกรีดร้อง กระทืบเท้าไม่หยุด
เซินอู้เฉียวตกใจจนใจหาย คิดว่าเธอได้รับบาดเจ็บ
“เจ็บตรงไหน ให้พี่ดูหน่อย!”
“ฮือ ๆ ๆ…หัวตกลงไปในตู้แล้ว…” เชิงเชิงพูดจบก็หมดสติไป
เซินอู้เฉียวร้องเรียก “เชิงเชิง?”
เซินจิ้นไม่รู้ว่าโผล่มาข้างกายเซินอู้เฉียวตั้งแต่เมื่อไร เขาตรวจดูอาการของเชิงเชิงอย่างคร่าว ๆ ดวงตาสีแดงดุจทับทิมหม่นลงเล็กน้อย
“ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร น่าจะเป็นแรงกระแทกทางจิตที่ราชาซอมบี้กลืนวิญญาณปล่อยออกมาก่อนหัวของมันจะตายสนิท”
“เชิงเชิงจะไม่เป็นไรใช่ไหม?” เซินอู้เฉียวยังคงเป็นห่วงมาก
“ถ้าเป็นคนธรรมดาคงแย่แน่ แต่เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา แค่ใช้จิตใจก็ตัดหัวราชาซอมบี้ระดับจ้าวถิ่นได้ ถ้าเติบโตขึ้นมาได้เต็มที่ ต้องกลายเป็นบุคคลสำคัญที่ครองอำนาจในพื้นที่หนึ่งแน่นอน”
ในบรรดาราชาซอมบี้สองตัว หนึ่งตัวถูกพลังลึกลับของเชิงเชิงตัดหัว คริสตัลของราชาซอมบี้ยังอยู่ในตู้มิติส่วนตัวของเธอ
ฝูงซอมบี้ขาดผู้บัญชาการหลักจึงเริ่มแตกกระเจิง แต่ก็ยังเหลืออยู่หลายหมื่นตัว
ทั้งสี่คนตรวจสอบจนแน่ใจว่าเซินอู้เฉียวปลอดภัยแล้ว จึงตัดสินใจบุกจัดการราชาซอมบี้อีกตัวให้เด็ดขาดในคราวเดียว
พวกเขาร่วมมือกันรุมโจมตีราชาซอมบี้หมอกแดง ส่วนแนวเกราะป้องกันของซูเปอร์มาร์เก็ตอาศัยปืนใหญ่หนัก 20 กระบอกยิงถล่มอย่างต่อเนื่อง กดคลื่นศพดิบให้อยู่ด้านนอกแนวกั้นได้ตลอด
เซินอู้เฉียวยังไม่ทันได้ใช้ไม้ตายสุดท้าย ดูเหมือนเกราะป้องกันจะต้านทานไว้ได้แล้ว
แต่เรื่องกลับไม่ได้เป็นไปตามคาด เพราะฐานรุ่งอรุณถูกทำลายราบเป็นหน้ากลองไปแล้ว
เมื่อห้านาทีก่อน แนวป้องกันทางอากาศของเขตแกนกลางถูกตั๊กแตนตำข้าวกลายพันธุ์เจาะทะลุ ราชาซอมบี้หนามกระดูกกระทืบกำแพงกั้นด่านสุดท้ายจนแตกละเอียด
การเสียฐานรุ่งอรุณไม่เพียงหมายถึงซูเปอร์มาร์เก็ตไม่อาจแบ่งเบาแรงกดดันได้อีกส่วนหนึ่ง แต่ยังทำให้มีพวกกลายพันธุ์เพิ่มขึ้นอีกกว่าหมื่นตัว