อุปกรณ์ออกกำลังกายที่เซินอู้เฉียวเก็บรวบรวมมาได้ตอนออกไปข้างนอกคราวนี้ ระบบติดตั้งให้โดยอัตโนมัติแล้ว แต่ต้นไม้กองโตกลับยังคงกองอยู่ในคลังระบบ
【โฮสต์ สภาพแวดล้อมของดินในตอนนี้มีมลพิษ ไม่เหมาะกับการเจริญเติบโตของพืชนะ~】
“ฉันรู้อยู่แล้ว แต่ที่นี่โล่งเตียนมาตลอด เกิดลูกค้ามาร้องเรียนอีก แล้วระบบส่งฉันไปเนรเทศแบบสุ่มขึ้นมาจะทำยังไง ฉันจะไปร้องไห้กับใครล่ะ?”
เธอจะเอาชีวิตไปเดิมพันกับโชคทุกครั้งไม่ได้หรอก ใครจะไปรู้ว่าโชคดีบ้าบอนี่จะอยู่กับเธอไปได้ถึงวันไหน?
“จริงสิ บาบาก้า คราวก่อนใครเป็นคนร้องเรียนฉัน? ร้องเรียนเรื่องอะไร? ฉันต้องรู้ไว้ จะได้ไม่พลาดเรื่องเดิมซ้ำอีกไง?”
【โฮสต์ ตามกฎแล้ว ระบบต้องปกป้องข้อมูลประจำตัวของผู้ร้องเรียนนะ~ แต่บอกได้อย่างชัดเจนว่า คำร้องเรียนจะมีผลก็ต่อเมื่อมีเหตุผลและเป็นเรื่องจริงเท่านั้น】
“แล้วเขาร้องเรียนเรื่องอะไรกันแน่?” เซินอู้เฉียวไม่ยอมแพ้ จึงถามต่อ
บาบาก้าเท้าเอวอวบ ๆ กระโปรงลายดอกหมุนวนรอบหนึ่ง【เชิญชมภาพย้อนหลังฉบับปิดบังลักษณะสำคัญ】
เซินอู้เฉียว:………
ถ้าคำร้องเรียนมีเหตุผล เธอเป็นคนประเภทที่จะกลั่นแกล้งคนร้องเรียนเอาคืนหรือไง?
ในภาพ แม่ลูกคู่หนึ่งจากทีมเก็บของเลือกซื้อน้ำบริสุทธิ์สองขวดในร้าน แล้วไปจ่ายที่เคาน์เตอร์แลกแต้ม ทว่ากลับพบว่าแต้มที่ป้ายบนชั้นวางระบุไว้ไม่ตรงกับแต้มที่ต้องใช้แลกจริง
“ป้ายบนชั้นวางเขียนไว้ชัด ๆ ว่า 5 แต้ม ทำไมคิดตั้ง 20 แต้มล่ะ? ไหนบอกว่าติดราคาให้ชัดเจนไง?”
เซินอู้เฉียวเห็นถึงตรงนี้ก็ถึงกับงง เธอไปติดป้ายราคาน้ำบริสุทธิ์ไว้ที่ 5 แต้มตั้งแต่เมื่อไรกัน?
【โฮสต์ เรื่องนี้เกิดจากความเข้าใจผิดน่ะ เมื่อ 5 นาทีก่อน มีเด็กคนหนึ่งเลือกซื้อสินค้าแล้วไปชนป้ายราคาให้หล่น เขาเป็นเด็กมีมารยาทดีนะ แค่ไม่ได้มีมารยาทมากนัก เขาเก็บป้ายขึ้นมาแล้วเสียบไว้ตรงแผนกน้ำบริสุทธิ์ ดังนั้น…】