ลี่เฉิงซวินจับแววตาของเซินจิ้นได้ แววตาแบบเดียวกับตอนที่อีกฝ่ายฝืนทะลวงขั้นแปดในครั้งก่อน
เขารู้ดีว่าคลื่นซอมบี้ระดับเอสหมายถึงอะไร หากพึ่งพาเพียงเกราะป้องกันกับคนเก็บขยะหลายร้อยคนที่อยู่ด้านล่าง ก็มีโอกาสสูงมากที่จะถูกกวาดล้างจนหมด
ความหวังเดียวคือเขาต้องไม่สนขีดจำกัดที่ร่างกายรับไหว ดูดซับพลังงานจากแก่นคริสตัลระดับเจ้าอาณาเขต แล้วฝืนทะลวงไปยังระดับที่สูงขึ้นเพื่อให้ได้พลัง «ฟื้นฟู» มาใช้ถ่วงราชาซอมบี้ระดับเจ้าเขตไว้
ขอแค่ประคองจนหมอกแดงจางหายไป พวกเขาก็จะชนะ
แต่การทะลวงขั้นของผู้มีพลังพิเศษระดับสูงทุกครั้งล้วนมีความเสี่ยงมหาศาล โดยเฉพาะผู้มีพลังธาตุมืดที่เดิมทีก็เสี่ยงถูกพลังของตัวเองต่อต้านอยู่แล้ว พลังจิตอาจควบคุมไม่ได้ทุกเมื่อ จนกลายเป็นสัตว์ประหลาดสังหารที่สูญเสียจิตสำนึกของตัวเอง
«อย่าฝืน พลังของนายทะลวงถึงขั้นแปดระดับสองก็ถึงขีดสุดแล้ว ถ้าฝืนทะลวงต่อ นายต้องถูกพลังต่อต้านแน่»
«รอฉันหาร่างกายบริสุทธิ์เจอก่อน ฉันจะได้คิดค้นยาขึ้นมา ถึงตอนนั้นนายค่อยทะลวงก็จะปลอดภัยกว่า»
การวิจัยยาปรับสภาพจิตของลี่เฉิงซวินใกล้จะสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้ขาดเพียงเลือดบริสุทธิ์ของร่างกายบริสุทธิ์เพื่อใช้เป็นตัวนำยา ก็จะเริ่มผลิตและใช้งานได้
กรามเรียวคมของเซินจิ้นขบแน่น นิ้วมือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวค่อย ๆ กำเข้าหากัน
ใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขาจมอยู่ในแสงสนธยาอันขุ่นมัว อีกครึ่งซ่อนอยู่ในเงาดำทะมึนที่อาคารทอดลงมา
ยามเอ่ยปาก น้ำเสียงเย็นเยียบเจือความหม่นหมอง «ฉันรู้ตัวดี ถ้า...ฉันหมายถึงถ้า...พวกนายช่วยดูแลอู้เป่าให้ดี...»