ครั้งนี้เซินอู้เฉียวไม่ได้ย้อนคืนทันที แต่เลือกเอาขยะพวกนี้ป้อนให้ระบบก่อน
【ตรวจพบว่าโฮสต์เก็บเปลือกตะพาบ 1 ชิ้น และเปลือกกุ้ง 5 ชิ้น; รางวัลคือ ตะพาบ 50 ตัว และกุ้งกุลาดำ 250 ตัว】
เป็นอย่างที่บาบาก้าบอก ระบบไม่สามารถใช้ความสามารถปลดล็อกขยะกลายเป็นสมบัติเสกสิ่งมีชีวิตออกมาได้ ทั้งตะพาบและกุ้งกุลาดำล้วนตายแล้ว อย่างมากก็จัดเป็นอาหารสดแช่เย็น
ตอนนี้ความสามารถย้อนคืนของเซินอู้เฉียวจึงมีประโยชน์พอดี
หลังเทตะพาบตายหลายสิบตัวกับกุ้งตายกองหนึ่งลงในกล่องพลาสติกแยกกัน เซินอู้เฉียวก็ยื่นมือลงไปคน
ไม่ผิดจากที่คาดไว้ ตะพาบกับกุ้งกุลาดำฟื้นคืนชีพทั้งหมด
เซินซวี่เห็นทุกอย่างกับตา จนไม่อาจทำใจเย็นวางมาดต่อไปได้อีก “อู้เป่า ความสามารถของเธอช่วยชีวิตคนได้ไหม? ถ้าเราเอากระดูกคนมาให้เธอสักท่อน จะทำให้เขาฟื้นขึ้นมาได้หรือเปล่า...”
เซินอู้เฉียวรีบเรียกบาบาก้า “ใช้กับคนได้ไหม? อย่างเช่นซอมบี้?”
【ตอนนี้ยังไม่ได้จ้ะ โฮสต์ตัวน้อย การย้อนคืนวัตถุชิ้นเดียวมีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่ทำไม่ได้ เพราะการชุบชีวิตมนุษย์ต้องใช้พลังมหาศาล ตอนนี้โฮสต์ตัวน้อยยังทำไม่สำเร็จจ้ะ】
“ถ้าย้อนคืนช่วยคนไม่ได้ ฆ่าคนก็ไม่ได้ แล้วจะมีประโยชน์อะไรอีก?”
【โฮสต์ตัวน้อยต้องตั้งใจบริหารร้านนะจ๊ะ เมื่อสะสมเศษเวลาได้ครบ 100% ก็จะปลดล็อกการย้อนคืนข้ามกาลอวกาศ ถึงตอนนั้นก็ช่วยคนได้แล้วจ้ะ～】
ย้อนคืนข้ามกาลอวกาศหรือ? เซินอู้เฉียวพึมพำทวนสองครั้ง ราวกับเริ่มเข้าใจแล้วว่ามันคืออะไร
“แปลว่าฉันย้อนเวลากลับไปอดีตได้ใช่ไหม? กลับไปก่อนที่พ่อแม่จะเกิดเรื่อง?”
【ตามทฤษฎีแล้วได้จ้ะ～】
เยส! ดีที่สุด!
“พี่ใหญ่ ความสามารถย้อนคืนใช้กับซอมบี้ไม่ได้ เพราะพลังของฉันยังไม่พอ” เซินอู้เฉียวยังไม่บอกพี่ชายทั้งสองว่าตนมีหวังจะย้อนคืนห้วงเวลาได้ เผื่อทำไม่สำเร็จ คนอื่นจะได้ไม่ต้องผิดหวังเปล่า ๆ