เวลา 7 โมงเช้า เซินอู้เฉียวแจกเกี๊ยวอยู่ในฐานที่มั่น
ทันทีที่เกี๊ยวไส้กุยช่ายกับไข่ร้อน ๆ ออกจากหม้อ เสียงฮือฮาก็ดังสนั่นขึ้นมา
คนที่ต่อแถวแทบคลั่ง นั่นมันเกี๊ยวเลยนะ!
ไม่ต้องพูดถึงคนภาคเหนือ แม้แต่คนภาคใต้ก็ยังต้านทานกลิ่นหอมยั่วใจนั้นไม่ไหว
แม้แต่คนที่รับผิดชอบลาดตระเวนในฐานที่มั่นก็ยังถูกดึงดูดให้เข้ามา เซินอู้เฉียวใช้รางวัลทวีคูณจากระบบ เตรียมเกี๊ยวไว้ 10,000 ลูกตลอดทั้งคืน แล้วต้มพร้อมกันในหม้อใบใหญ่สามใบ เธอตั้งใจให้คนทั้งฐานที่มั่นได้สัมผัสถึง “น้ำใจ” ของเธออย่างเต็มที่
“อย่าเบียดกัน คนที่มาก็ได้กินทุกคน...”
“เธอกำลังทำบ้าอะไรอยู่?!” เซินเฮ่อหมิงเพิ่งกลับมาจากการไปหาลูกชายที่ถูกซ้อมจนหน้าบวมเหมือนหัวหมูและหมดสติไม่ฟื้น ก็เห็นภาพชุลมุนตรงหน้า
ลู่ชิงเสวี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้าเย็นชา เอ่ยตำหนิว่า “ใช้วิธีเรียกร้องความสนใจเพื่อซื้อใจคน น่าอับอายขายหน้าเหลือเกิน!”
เซินเฮ่อหมิงกำหมัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ เพลิงโทสะไร้ที่มาพุ่งขึ้นจุกอก
“ไปจัดการเธอให้ฉัน...”
“เกี๊ยวพวกนี้พ่อของฉัน ท่านผู้แทนเซิน เป็นคนเตรียมไว้ให้ทุกคน ท่านเห็นใจที่ทุกคนต้องลำบากในช่วงหน้าประชันหนาว จึงเตรียมเกี๊ยวให้ตลอดทั้งคืน คนจากหน่วยพลังพิเศษรับก่อนนะคะ”
“พ่อของฉันเป็นผู้นำที่ยอดเยี่ยม ท่านเป็นห่วงทุกคนอยู่เสมอ ขอให้ทุกคนสนับสนุนพ่อของฉันด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ!” เซินอู้เฉียวแจกเกี๊ยวไปพลาง ประกาศความภาคภูมิใจในใจให้ทุกคนได้ฟังไปพลาง—พ่อผู้ยิ่งใหญ่ของเธอ
【ขอแค่ทุกคนรักและสนับสนุนพ่อ ต่อให้ฉันเหนื่อยหรือเสียเปรียบบ้างก็ไม่เป็นไร ใครใช้ให้พ่อรักฉันขนาดนั้นล่ะ ฉันต้องตอบแทนท่าน...】
“พวกเราขอสาบานว่าจะติดตามท่านผู้แทนเซินจนตัวตาย! ท่านผู้แทนเซินจงเจริญ—” เสียงโห่ร้องด้วยความฮึกเหิมดังขึ้นจากฝูงชน