เมื่อได้รับคำมั่นของหนิงฮ่าวชู ซูหมิงจูก็รู้สึกอุ่นใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อบอุ่นและหนักแน่น
วันนี้เป็นวันสาม นางสามารถร่วมห้องกับหยวนจู่ได้อีกครั้ง
ก่อนหน้านี้ ซูหมิงจูคงให้ชุ่ยหงไปขัดขวางที่ห้องหนังสือแล้ว แต่คืนนี้นางกลับไม่เคลื่อนไหว
ชุ่ยหง: "ฮูหยินน้อย อนุเหมียวไปส่งน้ำเต้าหู้ให้คุณชายอีกแล้ว ลั่วซินก็ปวดหัวอีกเช่นกัน"
ตั้งแต่เหมียวซีซีถูกรับเข้าจวน ในจวนก็ต้องกินเต้าหู้ทุกสองสามวัน
เหมียวซีซีบอกว่ากินเต้าหู้บำรุงกาย นางจึงทำเต้าหู้หลากหลายรูปแบบ
ส่วนลั่วซินก็มักจะเจ็บนั้นเจ็บนี่ ต้องการให้เสี่ยวเปี่ยวเป่าให้
ทุกสามวัน การจะได้ร่วมห้องกับหยวนจู่ก็เหมือนต้องฝ่าด่านห้าด่านฟันแม่ทัพหกคน
ซูหมิงจูยิ้มบาง: "ปล่อยพวกนางวุ่นวายไปเถิด ข้าไม่อาจควบคุมได้"
เพราะพรุ่งนี้นางจะไปพบแม่ทัพเผย
หลังจากพบแม่ทัพเผย ซูหมิงจูก็มองหยวนจู่ไม่ถูกใจไปเสียทุกอย่าง
นับว่าเป็น 'ได้พบเผยหลางแล้วทำให้พลาดเสียทั้งชีวิต'
ได้ยินว่าคุณชายน้อยเผยคิดถึงมารดาผู้ล่วงลับ หากนางเอาชนะใจคุณชายน้อยเผยได้ นางมั่นใจว่าจะทำให้แม่ทัพเผยขอแต่งเอง
"เจ้าเคยให้ข้าซื้อกลองเขย่าและกังหันลม รวมถึงของเล่นเด็กชอบทั้งหลาย จงหามาให้หมด!"
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูหมิงจูกำลังแต่งหน้า เหมียวซีซีก็หิ้วกล่องอาหารมาคารวะ
เช้านี้ฟ้ายังไม่สาง เหมียวซีซีก็ตื่นมาทำน้ำเต้าหู้ เพื่อบำรุงกายหยวนจู่
"ฮูหยินน้อยออกนอกบ้านทุกวัน หน้าคล้ำไปหมดแล้ว ฮูหยินน้อยดื่มน้ำเต้าหู้เถิด น้ำเต้าหู้ช่วยให้หน้าขาว ฮูหยินน้อยดื่มวันละถ้วย มีหรือไม่ขาวกว่าพวกเราที่ขายเต้าหู้"