วันมงคลสมรสแห่งสกุลชุย แพรแดงปลิวไสวเต็มโถง เสียงดนตรีมงคลดังกังวานไพเราะ ทุกหย่อมหญ้าล้วนครึกครื้นไปด้วยความรื่นรมย์
เซวียเชียนอี้เพียงก้าวเข้าประตูสกุลชุย ก็มุ่งตรงไปยังห้องหอภายในเรือนใน เพื่อเยี่ยมหญิงสาวผู้กำลังจะออกเรือนอย่างชุยหลิงซ่วง
ชุยหลิงซ่วงนั่งตรงหน้าโต๊ะแต่งหน้า ฉลองชุดมงคลงดงามประณีตเสริมให้คิ้วตาดูสดใสเจิดจรัสยิ่ง
หาแต่ใบหน้ายังตึงตัง ท่าทีเคร่งขรึม และแววตาลึกล้ำยังซ่อนความกระวนกระวายไม่มิด
"หลิงซ่วง วันนี้เป็นวันมงคลรื่นรมย์ เป็นไฉนเธอจึงเคร่งขรึมเช่นนี้?" เซวียเชียนอี้ก้าวย่างเข้าไปช้า ๆ น้ำเสียงอ่อนหวานคุ้นเคย
ฮูหยินสกุลชุยผู้ยืนเฝ้าอยู่ข้างกายได้ยินดังนั้น จึงยิ้มแย้มเดินมารับ แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนน้อมอบอุ่น "พระชายารองเซวียมาได้เวลาเสียจริง หลิงซ่วงเด็กคนนี้จิตใจอ่อนแอ พอถึงคราวออกเรือน ยิ่งเคร่งเครียดตึงตัง กระวนกระวายใจยิ่งนัก"
เซวียเชียนอี้มองคนที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะแต่งหน้า แล้วปลอบใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "พี่สาวคนโง่นัก เรื่องคู่ครองตลอดชีวิตเป็นศรีสุข ควรวางใจและยิ้มแย้มให้มาก มิใช่เคร่งเครียดจนเกินไป"
ครั้นฤกษ์งามยามดีใกล้เข้ามา พิธีกรรมมงคลต่าง ๆ ก็ดำเนินไปตามลำดับ นางนำโชคถือหวีไม้ท้อเดินเข้ามา ยืนข้างโต๊ะแต่งหน้า แล้วหวีผมให้ชุยหลิงซ่วงตามธรรมเนียมโบราณ
หวีครั้งที่หนึ่งหวีจนถึงปลายผม หวีครั้งที่สองขอให้หนวดขาวย้อมผมดำถึงคิ้ว หวีครั้งที่สามขอให้บุตรหลานเต็มคุ้ง...
ครั้นพิธีหวีผมจบ สาวใช้ก็เสิร์ฟซุปลำไยเมล็ดบัวอุ่น ๆ ขึ้นมา
ซุปหวานหนืดนุ่มนี้ มีความหมายถึงความสมบูรณ์พูลผลและการให้กำเนิดบุตรชายต่อเนื่อง
ชุยหลิงซ่วงเกรงว่าจะต้องเข้าห้องน้ำระหว่างพิธี จึงงดอาหารทั้งวัน แม้ซุปลำไยเมล็ดบัวจะถูกเสิร์ฟมาตรงหน้า นางก็จิบเพียงเล็กน้อยเป็นพิธี