หว่านซื่อเป่าลมหายใจร้อน ๆ แล้วกระชับเสื้อคลุมนอกให้แน่นขึ้น “มีเรื่องอันใด”
พระแม่โฉเบียบริมฝีปาก
นางรู้สึกตึงเครียดอยู่ในใจ
พูดตามตรง สิ่งนี้ก็เป็นเพียงการคาดเดาของนาง
เมื่อวาน บทสนทนาระหว่างซูหมิงจูกับนักพรตจาง นางได้ยินมาชัดถ้อยชัดคำ
ซูหมิงจูบังคับให้นักพรตจางทำลายวิญญาณอาฆาตที่ติดตามตัวให้สูญสลายไปโดยสิ้นเชิง
วิญญาณอาฆาตนั้นมีนามสกุลว่า “นี” เป็นไปได้สูงว่าคือภรรยานอกกฎหมายของเวยหย่วนโหวนั่นเอง
หากดังนี้ แปลว่าซูหมิงจูได้สังหารนีซื่อเสียแล้ว บัดนี้วิญญาณอาฆาตของนีซื่อมาผูกพันตามนาง นางจึงต้องการขุดถอนรากถอนโคน
ซูหมิงจูโหดเหี้ยมเกินกว่าจะคาดฝัน
ซูหมิงจูเป็นไปได้สูงว่ามิใช่ธิดาแท้ ๆ ของฮูหยิน ฮูหยินเอ็นดูนางเช่นนี้ ย่อมหวาดกลัวว่าสักวันนางจะไม่เป็นมิตรต่อฮูหยิน
แม้พระแม่โฉจะเชื่อมั่นในเรื่องนี้เหลือเกิน แต่ทั้งหมดนี้ก็มิใช่แค่การคาดเดาของนาง ยังไม่มีหลักฐานเชิงปฏิบัติ
ถ้ารายงานตรง ๆ ต่อฮูหยิน ฮูหยินย่อมไม่เชื่อ และเป็นไปได้สูงว่านางอาจสูญเสียความไว้วางใจจากฮูหยินไปด้วย
พระแม่โฉพิจารณาแล้วจึงเอ่ย “ฮูหยิน ข้าน้อยพบว่าคุณหนูหมิงจู......”
คำพูดยังไม่ทันจบ ประตูศาลาข้างก็เปิดออก เสียงของซูหมิงจูดังขึ้นที่หน้าประตู “พระแม่โฉ ท่านพบว่าข้าเป็นอย่างไร”
พิธีกรรมจบสิ้นแล้ว หัวใจที่แขวนลอยของซูหมิงจูจึงมั่นคงลง ใจเบาสบาย อาการกระตุกของเปลือกตาก็ทุเลาลงตามไปเอง
พระแม่โฉก้มหัวต่ำ แทบสำลักน้ำลายตัวเอง “มิใช่อันใด ข้าน้อยพบว่าคุณหนูหมิงจูแต่งตัวเบาบางเกินไป ภูเขาแห่งนี้หนาวเย็นชื้น ข้าน้อยเกรงว่าคุณหนูหมิงจูจะรับความชื้นเข้าไปในกาย”