ซูหมิงจื่อและหว่านซื่อกำลังแต่งตัวอย่างสนุกสนาน ซูหมิงจูแอบเรียกซูหมิงเทียนไว้: "เอ้อร์เกอเกอ"
ซูหมิงเทียนเหลียวมองนาง: "น้องหญิงรองมีอันใดหรือ?"
"เอ้อร์เกอเกอ ยังโกรธข้าอยู่หรือไม่?" ซูหมิงจูนับว่ามองออกแล้ว การปะทะหลายครั้งที่ผ่านมา ซูหมิงเทียนล้วนจงใจหรือไม่ก็ช่วยซู่เหยาพูด
หากเป็นเมื่อชาติก่อน ซูหมิงเทียนชิงชังซู่เหยาที่สุด กลับเอ็นดูนางที่สุด
เหตุใดไม่กี่วันมานี้ แววตาที่เอ้อร์เกอเกอมองนางจึงเปลี่ยนไป
เอ้อร์เกอเกอจะเป็นแม่ทัพใหญ่ในภายภาคหน้า นางไม่อาจสูญเสียความรักจากเอ้อร์เกอเกอ
"เอ้อร์เกอเกอ หมิงจูทำสิ่งใดไม่ดี ท่านบอกหมิงจู หมิงจูแก้ไขดีหรือไม่?"
นางตาแดงขึ้น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ราวกับแมวน้อยที่ถูกข่มเหง
ซูหมิงเทียนชอบซูหมิงจูน้องหญิงผู้นี้มากเช่นกัน ว่านอนสอนง่ายและเข้าใจจิตใจผู้อื่น
ทั้งซูหมิงจูยังพลัดพรากตั้งแต่เยาว์วัย เขาจึงปฏิบัติต่อนางด้วยดีเป็นการชดเชย
ในบรรดาพี่น้องสามคน เขาปฏิบัติต่อซูหมิงจูดีที่สุดเช่นกัน
แต่หลังจากที่ซู่เหยาเอ่ยเตือนคราก่อน เขากลับพบว่า ซูหมิงจูดีกับพี่ใหญ่กว่า และสนิทสนมกับพี่ใหญ่ยิ่งกว่า
เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจยิ่งนัก
ที่สำคัญที่สุดคือ ซูหมิงจูกลับทำลายร้านน้ำปรุงเสียได้
นั่นคือร้านน้ำปรุงที่มีรายได้กว่าปีละแสนตำลึงนะ!
ในนั้นย่อมมีส่วนของเขาด้วย
ซูหมิงจูไม่เพียงทำลายร้านน้ำปรุง แต่ยังทำลายทรัพย์สินของโหวฝู ช่วงนี้ทุกวันเมื่อเขาเห็นแต่ผักต้มก็อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งซูหมิงจู