วันนี้เป็นวันเกิดของซู่เหยา นางเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ตั้งแต่เช้าตรู่
ชิวซวงเปิดม่านเข้ามา ถือชามบะหมี่อายุยืนเข้ามาวาง
บะหมี่อายุยืนราดด้วยน้ำซุปไก่ วางไข่ดาวด้านบน ซู่เหยายื่นมือไปรับ ชิวซวงยิ้มกล่าวว่า “คุณหนูใหญ่ ข้าป้อนคำแรกให้ท่าน”
บะหมี่อายุยืนโดยทั่วไปแล้วให้ท่านย่าหรือมารดาป้อนคำแรก ในจวนไร้ผู้อาวุโส จึงให้ชิวซวงทำแทน
ชิวซวงป้อนนางกินบะหมี่หนึ่งคำ แล้วกล่าวว่า “ขอให้คุณหนูใหญ่ผาสุกเกษม ปลอดภัยร่มเย็น”
ซู่เหยาเพิ่งกินบะหมี่หมด ชิวซวงก็นำของขวัญออกมา
“คุณหนูใหญ่ นี่คือเชือกถักที่พวกเราถักทั้งคืน หวังว่าท่านจะชอบ”
มีเชือกถักไหมห้าสี เชือกถักดอกรัก และเชือกถักอายุวัฒนะ ล้วนเป็นของที่เหล่าสาวใช้ถักทั้งคืน
“ที่ไหนมีสาวใช้ให้ของขวัญคุณหนูกัน?” ซู่เหยายิ้ม แล้วยังให้ชิวซวงเก็บเชือกถักไว้อย่างดี “ขอบใจในน้ำใจของพวกเจ้า”
นางให้ชิวซวงนำก้อนเงินมาแบ่งให้เหล่าสาวใช้ เป็นการร่วมรับมงคล
กินบะหมี่อายุยืนเสร็จ ชำระล้างหน้าเรียบร้อย ซู่เหยาเตรียมออกจากเรือน ท่านอาใหญ่บอกแล้วว่าวันนี้จะจัดงานฉลองวันเกิดให้นาง นางตั้งตารอคอย
สาวใช้กลับมาบอกว่า “คุณหนูใหญ่ ฮูหยินมีคำสั่งเชิญ”
หว่านซื่อเห็นซู่เหยาสวมชุดใหม่สีแอปริคอต ก็ถามว่า “วันนี้เป็นวันอะไร แต่งกายรื่นเริงเช่นนี้?”
ซู่เหยาหลุบตาลง “มิใช่วันพิเศษอันใด ปกติข้าแต่งเรียบเกินไป จึงเปลี่ยนมาใส่สีแดงบ้าง”