หว่านซื่อค่อย ๆ ลูบศีรษะของซูหมิงจูอย่างแผ่วเบา "อย่ากลัวไปเลย แม่รู้ว่าเจ้าทำใจยอมรับไม่ได้...... แม่เองก็ไม่ต้องการเช่นนี้ ที่สำคัญคือเวยหย่วนโหวช่างเหลวไหลเกินไป ล้วนเป็นเพราะพวกมันรังแกเกินกว่าเหตุ......"
"ที่แม่พาเจ้ามา ก็เพื่อตัวเจ้าเอง......"
หนิงฮ่าวชูยืนอยู่ตรงหน้าประตู สีหน้าก็ปรากฏแววสะเทือนใจขึ้นมา
จิตใจของซูหมิงจูสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เมื่อชาติก่อน ไม่เคยมีเรื่องเช่นนี้มาก่อน เมื่อชาติก่อน พี่ใหญ่และท่านพี่รองมีความสามารถ แม่ของนางวางยาพิษเวยหย่วนโหวโดยไม่ถูกจับได้
เวยหย่วนโหวมีความเคารพต่อแม่ของนางมาก
ชาตินี้ หลายสิ่งเปลี่ยนไปแล้ว
ภายในใจของซูหมิงจูปั่นป่วน
นางรู้ดีว่าฐานะที่แท้จริงของตนคืออะไร
นางหาใช่บุตรสาวแท้ ๆ ของหว่านซื่อไม่ นางคือบุตรสาวของอนุภรรยานอกเรือนของเวยหย่วนโหว
บุตรสาวแท้ ๆ ของหว่านซื่อ ไม่รู้ว่าถูกแม่นมขายไปที่ใด หว่านซื่อเฝ้าคิดถึงบุตรสาวแท้ ๆ ของนางมาตลอด เวยหย่วนโหวรำคาญ จึงหานางมาหลอกหว่านซื่อ
นางคือบุตรสาวของอนุภรรยานอกเรือนของเวยหย่วนโหวนั่นเอง
เมื่อชาติก่อน มารดาแท้ ๆ ของนางแอบตามมา จึงได้รู้ความจริง
จากประสบการณ์สองชาติทำให้นางรู้ว่า หว่านซื่อหัวสมองเรียบง่าย หลอกง่าย
แต่ ท่านผู้นี้กลับคืออันติ้งโหวผู้ลือนาม
หากถูกจับได้ ผลลัพธ์ย่อมเกินจะคาดคิด
แต่ทว่า ฐานะบุตรสาวเพียงคนเดียวของอันติ้งโหวเหยอช่างยั่วยวนใจเกินไป
อันหรานจวิ้นจู่ขี้หึง คนทั้งเมืองหลวงรู้ดี ฮองไทเฮาก็ทรงอนุญาต
ในเรือนหลังของหนิงฮ่าวชู แม้แต่ยุงตัวเมียก็ยังเล็ดลอดเข้าไปไม่ได้