ฉู่หลิงเย่ากินก็ไม่อร่อย นอนก็ไม่หลับ
แม้จะใช้ไท่จื่อให้ฮ่องเต้ทรงตัดสินพระทัยพระราชทานสมรส และได้เลือกวันมงคลสำหรับออกพระราชโองการแล้ว แต่ตรายังมิได้ลง หัวใจเขาก็ยังยากจะสงบ
หลายคืนติดต่อกันนอนไม่หลับ วิตกว่าพระสนมหรงจะทำลายแผน หรือไม่ก็กังวลว่าสกุลเซวียจะทำร้ายซู่เหยา
เขายังไม่กล้าไปพบซู่เหยา กลัวว่าเผยอวี้เฉิงพ่อม่ายนั่นจะวางกับดักรออยู่
ก่อนพระราชโองการสมรสจะลงมา ต้องระมัดระวังอย่างที่สุด
จวนชินอ๋อง ตำหนักบรรทม
ตำหนักบรรทมกว้างใหญ่ ตัวเรือนกว้างถึงสามจ้างเศษ สร้างด้วยไม้หนานมู่ บนคานสลักลายเมฆมงคล ลงรักปิดทอง
ภายในตำหนักบรรทมไม่มีเครื่องตกแต่งมากเกิน มีเพียงเตียงพู่ไม้จันทน์แดงตั้งอยู่ในห้องด้านใน
จากขนาดมหึมาของจวนชินอ๋อง ก็พอเห็นถึงระดับความโปรดปรานที่ฮ่องเต้มีต่อเขา
ฉู่หลิงเย่าสวมอาภรณ์นอนสีขาว นอนหงายบนเตียง ลืมตามองผ้าม่านบนเพดานเตียง
เบ้าตาแดงก่ำด้วยเส้นเลือด แต่ก็ยังนอนไม่ลง
ทันใดนั้น ประตูไม้หนักอึ้งก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
ประตูถูกแง้มออก มีคนเข้ามา
ฉู่หลิงเย่าแค่นหัวเราะเย็น
โจรตายด้านตัวไหน กล้าบุกเข้ามาในตำหนักบรรทมของเขา
เขาหลับตาลง เริ่มครุ่นคิดในใจ ว่าจะผ่าท้องไอ้โจรใจกล้าบ้าบิ่นนี่อย่างไร
อย่างไรก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว มีคนส่งตัวมาให้เขาฆ่าเวลา
ฉู่หลิงเย่านอนแน่นิ่งไร้สุ้มเสียง รอคอยเหยื่อส่งตัวมาอย่างเงียบเชียบ
ในใจพลันเกิดความคิดชั่วร้าย รอให้โจรน้อยเข้ามา ถึงข้างเตียง แล้วจู่ ๆ เขาก็ลุกขึ้นนั่ง ใช้กระบี่แทงทะลุตัวมัน คงจะน่าสนุกยิ่งนัก