ตระกูลเวยหย่วนโหวจัดเลี้ยงไปยี่สิบโต๊ะ ผู้คนส่งของขวัญมามากมายแต่ตัวไม่ได้มา ถ้าทุกคนมากันจริง เก้าอี้ห้าสิบโต๊ะยังไม่พอนั่ง
ยังไม่ทันเปิดเลี้ยง รางวัลจากราชสำนักก็มาถึงก่อน
ของพระราชทานจากฮ่องเต้ จากไทเฮา จากฮองเฮา แม้แต่พระสนมหรงก็มีของพระราชทานด้วย
หัวหน้าเผ่ายิ้มจนแก้มแทบปริ มือไม่หยุดภาวนาว่า "ตระกูลซูจะรุ่งเรืองขึ้นแล้ว"
แขกสำคัญก็มิใช่น้อย อ๋องจิ้นกับพระชายาจิ้นอ๋องเสด็จมาด้วยกันเพื่อแสดงความยินดี องค์ชายหกกับชายาองค์ชายหก และคนในสกุลของพระชายารองทั้งสี่แห่งจวนหยงชินอ๋องก็มาร่วมงาน
ฝ่ายจวนผิงกั๋วกงส่งฮูหยินผิงกั๋วกงมาเอง สองตระกูลจัดเลี้ยงแยกกัน สกุลชุยก็มีคนมาร่วมงาน ฮูหยินสกุลชุยมาด้วยตนเอง เห็นได้ชัดว่าให้ความสำคัญกับการสมรสครั้งนี้มากนัก
เมื่อเปิดเลี้ยงแล้ว ซูหมิงลี่ก็ต้องไปเท้าความทีละโต๊ะเพื่อรับแขก
ซูซูเหยาเป็นห่วงยิ่งนัก จึงเรียกพ่อบ้านใหญ่แห่งจวนหยงชินอ๋องมาสั่งการว่า "จัดคนไปเฝ้าดูด้วย อย่าให้พี่ใหญ่ดื่มมากเกินไป"
เพราะเป็นการอภิเษกที่ไทเฮาพระราชทาน พรุ่งนี้ยังต้องเข้าวังไปกราบขอบพระทัย
เกรงแต่พวกไม่รู้จักยับยั้งจะเอาเหล้าเทกันจนคนสลบเสมียน ทำให้เสียการใหญ่ของวันพรุ่งนี้
วันนี้มิได้มีแต่ราชวงศ์มาร่วมงาน ขุนนางในราชสำนักก็มามากมาย รวมถึงผู้บังคับบัญชาของพี่ใหญ่ด้วย เหล้าบางจอกจะปฏิเสธก็มิใช่ว่าง่ายนัก
พ่อบ้านยิ้มตอบ "ฮูหยินกงอ๋องโปรดวางพระทัย ฝ่ายซูซื่อจื่อนั้นจัดคนมาเฝ้ารับและรับแทนเหล้าโดยเฉพาะ ทางคฤหาสน์ตระกูลชุยก็ส่งคนมารับแทนเหล้าเช่นกัน ซูซื่อจื่อจะดื่มมากไม่ได้หรอกเพคะ"
ซูซูเหยายังวางพระทัยมิได้ มองไปยังโต๊ะเลี้ยงฝ่ายเจ้าบ่าวไม่หยุด
ภัตตาคารวันนี้เป็นชั้นเลิศของพันจอกเมา ซูซูเหยาเลือกกินเฉพาะแกนที่โปรดปราน กินช้า ๆ อย่างใจเย็น