“หนิงฮ่าวชู?” ซูซูเหยาต่อมาตาลงต่ำ “เซวียเชียนอี้สนิทสังวาสกับหนิงฮ่าวชูกันจริง ๆ สินะ”
ก่อนหน้านี้นางก็สงสัยอยู่แล้ว หาแต่ไม่พบหลักฐาน
ซูซูเหยาถามอีกว่า “เซวียเชียนอี้กับหนิงฮ่าวชู มีสัมพันธ์อันใดกัน”
“ข้าน้อยก็ไม่ทราบ ได้ยินแต่เสียงทั้งสองคุยกันจึงเดาออกมา”
หญิงในชุดเขียวนั่งทรุดกับพื้น สั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว
กงอ๋องหวังเฟยมีน้ำใจอ่อนโยน แต่พลังฆ่าฟันที่แผ่ออกจากร่างขององค์ชายผู้นี้ หนาวเหน็บจนนางสะท้านสั่น
“กงอ๋องหวังเฟย พ่ะย่ะค่ะ! หวังเฟยเคยสัญญาว่าจะไม่ฆ่าข้าน้อย! หวังเฟยพ่ะย่ะค่ะ ข้าน้อยไม่หวังร่ำรวย ขอให้ส่งข้าน้อยกลับบ้านเถิด! ข้าน้อยเป็นธิดาแห่งตระกูลดีงาม ไม่ปรารถนาจะทำการชั่ว!”
หญิงชุดเขียวคลานเข้ามาหลายก้าว กอดรัดขาของซูซูเหยาไว้
ชาวบ้านต่างบอกว่านางหน้าตาคล้ายกงอ๋องหวังเฟย
แต่เมื่อได้พบกงอ๋องหวังเฟยด้วยตนเอง นางจึงรู้ตัวว่า นางแทนที่กงอ๋องหวังเฟยไม่ได้เลย
แม้รูปร่างภายนอกจะคล้ายกันสามส่วน แต่สง่าราศีต่างกันคนละขั้ว
ยิ่งกว่านั้น ยังมีหยงชินอ๋องผู้เป็นดั่งเทพแห่งความตายอยู่ด้วย
อีกไม่นานก็ต้องเปิดเผยตัวแน่นอน
เหล่าสาวใช้พุ่งเข้ามาทันที ดึงหญิงชุดเขียวออกจากกัน
“พรุ่งนี้ ส่งหญิงผู้นี้ไปแดนเหนือเถิด เผยอวี้เฉิงหมกมุ่นอยู่กับผู้แฝงตัวมาแต่ไหนแต่ไร ส่งหญิงนี้ให้ท่านก็เหมาะสม มีผู้ลอกรูปโฉมนี้อยู่เคียงข้าง อาจจะบรรเทาใจท่านได้บ้าง และยังเป็นการตัดความหวังที่ท่านมีต่อข้าให้ขาดสิ้น”