คืนนั้น องค์รัชทายาทประทับค้างในห้องบรรทมของพระชายาไท่จื่อ
แสงเทียนภายในห้องอบอุ่นนุ่มนวล สลัดความตึงเครียดเย็นชาอันเคยมีมาจางหายไป
พระชายาไท่จื่อเปลี่ยนความโอหังขี้ริษยาแคบเข้มดังแต่ก่อน หาญกล้าประพฤติตนอ่อนน้อมถ่อมตน อ่อนหวานเอาใจทุกประการ นางยอมรับผิดด้วยตนเอง สารภาพตรงไปตรงมาว่าในอดีตขี้ริษยาแคบเข้ม คิดหมกมุ่นเฉื่อยชา กระทำการต่อต้านพระชายารองถังสารพัด ก่อเรื่องก่อนราวอยู่เนืองนิจ รบกวนความสงบแห่งตำหนักตะวันออก
ทุกถ้อยคำเต็มไปด้วยความจริงใจ ทุกวาจาเป็นคำสำนึกผิด ตรัสตรงว่าแต่นี้ต่อไปจะละทิ้งความผิดพลาดเดิมอย่างถึงที่สุด เมตตาปฏิบัติดีต่ออนุภรรยาและพระชายารองในตำหนักตะวันออก มิฉะนั้นจะไม่ก่อความริษยาโดยปราศจากเหตุอีก
ทั้งสองแต่เดิมเป็นสามีภรรยาสมัยเยาว์วัย มีความผูกพันต่อกันมาช้านาน องค์รัชทายาทก็ทรงพระอุปนิสัยกว้างขวาง มิใช่ผู้คิดถี่ถ้วนเรื่องเล็กน้อย ครั้งนี้เมื่อเห็นพระชายาไท่จื่อสำนึกผิดอย่างแท้จริง ตั้งใจอ่อนหวานเอาอกเอาใจ ความกังขาในพระอุระจึงค่อย ๆ คลายละลายลง
สามีภรรยาจึงเกลี่ยน้ำแข็งลงตามจังหวะ หวนคืนดีกันดังเดิม
หลายวันต่อมา แม้องค์รัชทายาทจะมิได้ประทับค้างในห้องบรรทมของพระชายาไท่จื่ออีก นางก็ยังคงประพฤติตนสำรวมตามฐานะ อ่อนหวานสมส่วน ทุกวันลงมือปรุงอาหารด้วยตนเอง บางวันส่งซุปรสชาติสดชื่นบำรุงร่างกาย บางวันจัดขนมอาหารคาวหวานประณีตบำรุงกระเพาะ มิได้ขาดช่วงเลย
มิเพียงเท่านั้น ต่อพระชายารองและอนุภรรยาคนอื่นในตำหนักตะวันออก นางก็ละทิ้งความเย็นชาเข้มงวดดังแต่ก่อน ให้ความเอาใจใส่ทุกแห่ง เจริญพระคุณธรรมอันสง่างามของพระชายาไท่จื่อเต็มที่
องค์รัชทายาททอดพระเนตรการเปลี่ยนแปลงของนางครบถ้วน พระทัยรู้สึกพอพระทัยเป็นอย่างยิ่ง
ชั้นแรก อาหารที่พระชายาไท่จื่อส่งมาถวาย เขายังคงระวังตัวอยู่ เพียงแตะปากสองสามคำเป็นสัญลักษณ์เพื่อรักษาหน้าที่
ยิ่งวันผ่านไปนาน เห็นนางพยายามอย่างมั่นคง สำนึกผิดอย่างแท้จริง มิได้มีความหลอกลวงแม้แต่น้อย ดวงพระทัยขององค์รัชทายาทจึงเบาลง ทุกคราวจะเสวยซุปอาหารที่นางส่งมาลงเกือบหมด