ชุยอวี้ถังกล่าวจบแล้วก็ยิ้มเอียงอายมองทุกคน "ผู้ใดมีความเห็นต่าง เชิญกล่าวมาได้"
"ท่านชุยคิดจะเอาอำนาจมาข่มขี่ผู้อื่นหรือ?"
ทันใดนั้นก็มีนักปรุงเครื่องหอมเอ่ยไม่พอใจ
ผู้กล้าถามตรงๆ เลย ผู้ขลาดก็อดมิได้ที่จะพร่ำบ่นเบาๆ
โถงเหวินเซียงดังเซ็งแซ่
ซูหมิงลี่จะเอื้อนเอ่ยบ้าง ซู่เหยาดึงเขาไว้ กระซิบ "ต้าเกอเกอ อย่าเพิ่งร้อนรน ดูท่าทีไปก่อน"
ชุยอวี้ถังมองนักปรุงเครื่องหอมที่ยืนขึ้นนั้น ยิ้ม "หาใช่ใช้อำนาจข่มเหงไม่ เรื่องมิได้ร้ายแรงถึงเพียงนั้น สกุลชุยเรามีจิตเมตตา ใยจะทำเรื่องเลวทรามเช่นการใช้อำนาจข่มเหงได้?"
"วันนี้เป็นเพียงเรื่องหยอกล้อของผู้น้อย ชื่อเสียงสตรีสำคัญยิ่ง เอ็นดูบุตรของผู้อื่นดั่งบุตรตน จักมีผู้ใดในที่นี้ไร้ธิดา ก็น่าจะมีพี่สาวน้องสาว ขอให้ทุกคนเห็นใจที่ข้าทะนุถนอมผู้น้อยด้วยใจร้อนรน"
คำพูดของชุยอวี้ถัง เปลี่ยนจากการข่มขู่ด้วยอำนาจ เป็นการห่วงใยผู้น้อยอย่างงดงาม
นักปรุงเครื่องหอมกล่าวอีก "ท่านชุย ชื่อเสียงผู้น้อยของท่านสำคัญแล้ว ชื่อเสียงของปรมาจารย์ซูจะไม่มีใครใส่ใจแล้วหรือ? แม้ชื่อเสียงสตรีจะสำคัญ แต่บางคนนั้น ก่อกรรมทำเข็ญ หนีไม่พ้นหรอก ทำร้ายผู้อื่นกลับเป็นภัยแก่ตัว!"
สีหน้าชุยอวี้ถังหาได้เปลี่ยนแปลงแม้ครึ่งส่วน ยิ้มต่อไป "ลงนามในสัญญาแล้ว ทางข้ามีของขวัญล้ำค่ามอบให้"
เขาตบมือสองที ทันใดนั้นบ่าวรับใช้สองคนก็ยกหีบหลายใบเข้ามา
เปิดหีบออก ภายในเต็มไปด้วยเงินทองสมบัติ โบราณวัตถุหยกงาม เครื่องหอมราคาแพง...