อิงเอ๋อร์โกรธจนหน้าแดง ก้าวเข้าไปผลักนางอย่างแรง “ใครจะอยากกินกับข้าวเหลือ ๆ ของเจ้า อย่ามาดูถูกคนอื่นแถวนี้!”
เหมยกุ้ยถูกผลักจนล้มลงกับพื้น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อขณะมองนาง
อิงเอ๋อร์รู้สึกสะใจนัก นางแค่นหัวเราะแล้วกล่าวว่า “เจ้าไม่ได้เลื่อนเป็นสาวใช้ชั้นสามแล้วหรือ คิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไง? ทุกวันเอาแต่คุยอวดพวกเราว่ากินดีอยู่ดี แถมยังใช้ข้ากับโซ่วเอ๋อร์ให้ยกน้ำชายกน้ำมาให้ เจ๋งมากเลยนะ พอได้เป็นสาวใช้ชั้นสามก็เชิดหน้าจนจมูกแทบชี้ฟ้าแล้ว!”
ก่อนหน้านี้ สาวใช้ตัวน้อยทั้งสี่คนที่ถูกส่งไปอยู่ฟางเฟยเยวี่ยน เหมยกุ้ยกับไฉ่เตี๋ยได้เลื่อนเป็นสาวใช้ชั้นสาม ส่วนอิงเอ๋อร์กับโซ่วเอ๋อร์ยังคงทำงานใช้แรงอยู่
เหมยกุ้ยไม่กล้าอวดเบ่งกับสาวใช้ใช้แรงที่อายุมากกว่า จึงเอาแต่คุยโวต่อหน้าอิงเอ๋อร์กับโซ่วเอ๋อร์ทุกวัน พวกนางต้องทำงานเสร็จตอนกลางคืนแล้วเดินไกลกลับไปนอนที่เรือนพักด้านหลัง แต่เหมยกุ้ยกลับคอยบอกว่าตนได้พักอยู่ในเรือน มีเตียงคนละหลัง แถมยังมีอ่างล้างหน้าส่วนตัว สบายสุด ๆ
ตอนเพิ่งมาถึงฟางเฟยเยวี่ยน ซูอี๋เหนียงยังไม่มา ทั้งในเรือนก็ไม่มีแม่นมคอยดูแล สาวใช้ชั้นสามอย่างเหมยกุ้ยกับไฉ่เตี๋ยจึงกลายเป็นสาวใช้ที่มีตำแหน่งสูงที่สุดในเรือนไปเสียอย่างนั้น
ไฉ่เตี๋ยยังพอใช้ได้ แต่เหมยกุ้ยกลับไม่เกรงใจใคร คอยใช้ให้อิงเอ๋อร์กับโซ่วเอ๋อร์ยกน้ำชายกน้ำมาให้ทุกวัน ไม่ยอมไปรับอาหารเอง แต่ใช้สองคนนั้นวิ่งไปเอามาให้ บางครั้งพออาหารเย็นชืดลงหน่อยก็ทำหน้าบึ้งใส่
สาวใช้ตัวน้อยที่ถูกแม่นมสวี่แบ่งให้มาอยู่เรือนนี้ ไม่มีใครเป็นคนอารมณ์ดีนัก อิงเอ๋อร์กับโซ่วเอ๋อร์จะทนพฤติกรรมเช่นนี้ได้อย่างไร?
ในสามวันทะเลาะกันไปเจ็ดแปดครั้ง ทั้งที่เหมยกุ้ยเป็นสาวใช้ชั้นสาม มีฐานะสูงกว่าพวกนางหนึ่งขั้น การใช้ให้วิ่งทำธุระก็ยังถือว่าอยู่ในกฎ นางจึงขู่อิงเอ๋อร์กับโซ่วเอ๋อร์ว่าจะไปฟ้องแม่นม บอกว่าพวกนางไม่ยอมทำตามคำสั่ง