แม้เจียงเหวินเยว่จะไม่รู้เรื่องการแบ่งพรรคแบ่งพวกภายในฟางเฟยเยวี่ยน แต่ดูจากท่าทีของสาวใช้ไม่กี่คนในเรือน ก็รู้แล้วว่าที่นี่คงสงบสุขได้ยาก
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ตั้งแต่ตอนที่แม่นมสวี่เลือกคน นางก็ไม่ได้คิดจะให้ฟางเฟยเยวี่ยนสงบสุขอยู่แล้ว
นางนึกถึงเหมยกุ้ยที่น่าสงสารขึ้นมาอีกครั้ง แล้วถอนใจเบาๆ อดดีใจไม่ได้ที่ตนเอง สี่เชวี่ย และซิ่วเยว่ไม่ได้ถูกส่งมาอยู่ในสถานที่แบบนี้
เมื่อมาถึงหน้าห้องดอกไม้ใหญ่
แม้จะเรียกว่าห้องดอกไม้ แต่แท้จริงแล้วเป็นลานกว้างแยกออกมาต่างหาก รอบนอกตั้งกำแพงเตี้ยสีชมพูไว้ มีรั้วไม้ไผ่ล้อมรอบ ข้างกำแพงยังปลูกดอกเดย์ลิลลีและกุหลาบเลื้อยไว้ด้วย
ทันทีที่เจียงเหวินเยว่ก้าวเข้าไป กลิ่นหอมสดชื่นของต้นไม้ใบหญ้าก็ลอยมาปะทะใบหน้า ปะปนกับกลิ่นหอมของดอกไม้นานาชนิด
ภายในลานปลูกต้นไม้และดอกไม้หลากหลายชนิด ทั้งสูงทั้งต่ำ มีครบทั้งดอกเหมย กล้วยไม้ ไผ่ และเบญจมาศ ยังมีดอกไม้แปลกตาอีกไม่น้อยที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน
บางต้นปลูกลงแปลงโดยตรง บางต้นปลูกในกระถางกระเบื้องหรือไหดินเผา ดอกไม้บางชนิดมีไม้ไผ่เรียวทำเป็นค้างไว้ เดินไปไม่กี่ก้าวก็เห็นซุ้มดอกไม้สารพัดแบบ แม้แต่ของตกแต่งอย่างก้อนทอง น้ำเต้า และหรูอี้ก็ยังถักขึ้นจากเถาวัลย์
ตรงมุมหนึ่งทางทิศตะวันออกของลาน เจียงเหวินเยว่เห็นดอกเบญจมาศสีทองที่ไฉ่เตี๋ยกับคนอื่นๆ เก็บมา มีอยู่ไม่น้อย แผ่เต็มไปด้วยสีทองอร่ามและได้รับการดูแลอย่างดี เพียงแต่เป็นพันธุ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปที่สุด
ห้องดอกไม้ที่แท้จริงอยู่ลึกเข้าไปด้านในสุดของลาน แบ่งออกเป็นห้องหลายแบบ
บางห้องเป็นเรือนไม้ชั้นเดียว มีหลังคาคลุมอยู่ด้านบน บางห้องเป็นเรือนโปร่งที่แขวนม่านไม้ไผ่ไว้ทั้งสี่ด้าน อีกหลายห้องก่อผนังเก็บความร้อนไว้ จุดไฟให้ความอบอุ่น และมุงกระเบื้องเคลือบบนหลังคา ใช้เพาะเลี้ยงหรือปลูกดอกไม้ล้ำค่าที่ไม่ทนความหนาวโดยเฉพาะ