หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ ช่วงบ่ายไม่ต้องเข้าเวร พวกสาวใช้ตัวน้อยจึงเดินชมไปทั่วจวน ทำความคุ้นเคยกับเส้นทางและสภาพแวดล้อมของเรือนต่าง ๆ
เช้าวันถัดมา ยามเหม่า เจียงเหวินเยว่กับอีกสามคนตื่นแต่เช้า
สาวใช้และคนรับใช้ที่เข้าเวรในจวนเซี่ยต้องลงชื่อเข้างาน ยามเหม่าเค่อที่สองทุกคนต้องมาถึง หากสายก็จะถูกหักเงิน หรือถึงขั้นโดนลงโทษ
เจียงเหวินเยว่กับซู่หยุนได้รับมอบหมายให้ทำความสะอาดห้องหนังสือและห้องอุ่น ส่วนปี้เหวินกับชิงหลัวไปทำความสะอาดห้องพิณและห้องหมาก ช่วงบ่ายหลี่รุ่ยเจียพาพวกนางไปยังห้องเลี้ยงนกและไม้ดอก คอยสอนวิธีดูแลดอกไม้ ให้อาหารนก เปลี่ยนน้ำ ทำความสะอาดกรงนก และเรื่องอื่น ๆ
งานที่ต้องเข้าไปทำในเรือนเหล่านี้เป็นหน้าที่ของพวกนาง สาวใช้ที่ทำงานใช้แรงทั่วไปไม่มีสิทธิ์เข้าไป
ไม่นานพวกนางก็ทำงานได้คล่องมือและคุ้นเคยกันมากขึ้น ยามว่างชิงหลัวชอบไปคุยกับสาวใช้ตัวน้อยที่เคยสนิทกัน ส่วนปี้เหวินชอบชงชา มักอยู่ในห้องชงชาเพื่อแยกแยะและจดจำใบชาชนิดต่าง ๆ ทั้งยังฝึกฝนศิลปะการชงชา
เมื่อไม่มีอะไรทำ เจียงเหวินเยว่กับซู่หยุนก็ไปหาผ้าเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ไม่ใช้แล้วในห้องเก็บของ นำมาทำผ้าเช็ดหน้าและถุงหอมไว้ใช้เอง ถือโอกาสฝึกเย็บปักถักร้อยไปด้วย
บ่ายวันนั้น สาวใช้ที่ทำงานใช้แรงคนหนึ่งวิ่งมาบอกเจียงเหวินเยว่ว่าพ่อค้าเร่ที่นางฝากท่านป้าหลิวให้ช่วยตามหามาถึงแล้ว
เจียงเหวินเยว่รีบกล่าวขอบคุณ ก่อนจะออกทางประตูเล็ก ผ่านป่าแอปริคอตไปยังเรือนหน่วนเซียงอู๋เพื่อชวนซิ่วเยว่ไปด้วย พอดีสี่เชวี่ยก็ว่าง ทั้งสามจึงเดินไปยังประตูหลังของจวนด้วยกัน
วันนี้ท่านป้าหลิวเข้าเวรอยู่ที่ประตูหลัง พอเห็นทั้งสามวิ่งหอบแฮ่ก ๆ มา นางก็ยิ้มพลางพูดว่า “พวกเจ้าจะรีบอะไรกัน ในจวนมีสาวใช้กับหญิงรับใช้ตั้งหลายคนที่ต้องซื้อของ พ่อค้าเร่ไม่หนีไปไหนเร็ว ๆ นี้หรอก”