อาจเพราะเป็นห่วงว่าเจียงเหวินเยว่จะซื้อของมากมายจนตนไม่มีแรงแบกกลับ เจียงฉงซานจึงได้เปิดใจกินมื้อใหญ่เต็มที่เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน
เจียงเหวินเยว่กับสี่เชวี่ยยังอายุน้อย ทั้งยังกินได้น้อย อาหารจานเนื้อบนโต๊ะส่วนใหญ่จึงลงท้องเขาไป แถมยังกินข้าวเพิ่มอีกสามชามใหญ่ติดกัน
เมื่อได้กินเนื้อและไขมันเติมพลัง สีหน้าซีดเหลืองของเจียงฉงซานก็ดูดีขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากมีสีเลือดฝาดขึ้นด้วย
หลังอิ่มท้องแล้ว เจียงเหวินเยว่ก็สอบถามเถ้าแก่ร้าน จากนั้นพาบิดาแท้ ๆ กับสี่เชวี่ยตรงไปยังร้านผ้าหลิวจี้ในตัวเมือง ซึ่งราคาย่อมเยาและมีชื่อเสียงดี
ร้านผ้าต่างจากร้านเสื้อผ้าสำเร็จรูป ตรงที่จำหน่ายผ้าสำเร็จรูปหลายชนิดเป็นหลัก ไม่ว่าจะเป็นผ้าป่าน ผ้าฝ้าย หรือผ้าป่านเกอ ทั้งยังค้าขายหนังสัตว์และฝ้ายด้วย สินค้าเหล่านี้เป็นของที่ชาวบ้านทั่วไปซื้อหาและใช้กันอยู่เสมอ ราคาจึงย่อมเยากว่าร้านเสื้อผ้าสำเร็จรูปและร้านผ้าไหมแพรพรรณ
ร้านลักษณะนี้มักตั้งอยู่ในย่านตลาดที่คึกคัก รอบ ๆ มีร้านค้าราคาย่อมเยาหลายแห่ง ผู้คนที่เดินเข้าออกก็แต่งกายธรรมดา ร้านจึงไม่ขายผ้าไหมแพรพรรณราคาแพง
ยามบ่ายเช่นนี้ ภายในร้านผ้าแทบไม่มีลูกค้า
เจียงเหวินเยว่เดินเข้าไปก็พบเคาน์เตอร์ไม้หนาตัวยาวตั้งอยู่ตรงหน้า ด้านบนปูผ้าป่านเนื้อละเอียดสะอาดตา มีไม้บรรทัด กรรไกร หินสบู่ และอุปกรณ์ตัดผ้าอื่น ๆ วางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
เหนือเคาน์เตอร์ยังมีคานไม้พาดขวาง แขวนตัวอย่างผ้าหลากสีเป็นชิ้นเล็ก ๆ ให้ลูกค้ามองเห็นได้ทันทีที่เข้าร้าน
เถ้าแก่ผมขาวนั่งคิดลูกคิดอยู่ที่โต๊ะตัวเล็กด้านใน เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าก็เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าทันที ก่อนจะลุกมาต้อนรับ