เพราะอดนอนเย็บปักถักร้อย เจียงเหวินเยว่จึงทะนุถนอมดวงตาของตนเป็นพิเศษ ก่อนเข้านอนนางตั้งใจผสมน้ำพุวิญญาณดื่มไปหนึ่งถ้วย
คืนนั้นนางหลับสนิท ไม่มีฝันสักนิด
พอตื่นขึ้นมาในยามเช้า นางก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ
ยามเหม่า สองเค่อ
สาวใช้ทั้งหมดในเรือนอวี้ฮวารวมตัวกันอยู่ที่ลานด้านหน้า นอกจากพวกสาวใช้ตัวเล็กอย่างเจียงเหวินเยว่แล้ว ยังมีสาวใช้ทำงานเบ็ดเตล็ดอีกสิบกว่าคนที่เข้าจวนมาพร้อมกันเมื่อวานด้วย
สาวใช้ทำงานเบ็ดเตล็ดเหล่านี้อายุมากกว่ากัน ตั้งแต่สิบสี่สิบห้าปีไปจนถึงสิบเจ็ดสิบแปดปี หน้าตาทั่วไป แต่ทุกคนดูแข็งแรงมีเรี่ยวแรง ต่างจากเด็กสาวหกคนที่เพิ่งถูกจัดให้ทำงานเบ็ดเตล็ดชั่วคราวอยู่บ้าง
เป่าหลัวยืนอยู่บนบันไดระเบียงทางเดิน ข้างกายมีโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวหนึ่ง
บนโต๊ะวางถาดไม้จันทน์แดงซ้อนกันอยู่สองใบ ภายในถาดมีถุงผ้าสีพื้นใบเล็ก ๆ ที่หนักอึ้งวางเรียงอยู่ เหวินฉานนั่งอยู่หลังโต๊ะ มือหนึ่งถือกระดาษกับพู่กัน อีกมือวางสมุดบัญชีไว้ตรงหน้า
“เมื่อวานคุณหนูห้าเข้าจวนมา ทราบดีว่าพวกเจ้าทำงานเหน็ดเหนื่อย ทั้งคนในเรือนและคนที่อยู่รอบ ๆ จึงได้รับรางวัลกันทุกคน”
เป่าหลัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงใสกังวาน ไม่เร่งไม่ช้า “ต่อจากนี้ทุกคนจะใช้ชีวิตอยู่ในเรือนอวี้ฮวา ซึ่งต่างจากจวนกั๋วกงในเมืองหลวง ทั้งยังมีคนหน้าใหม่เพิ่มเข้ามา งานแต่ละอย่างจึงต้องจัดสรรกันใหม่ ประเดี๋ยวพวกเจ้าต่อแถวกันมารับรางวัลทีละคน บอกชื่อกับงานที่เคยทำมาก่อน ข้าจะได้จัดงานให้ใหม่”
นางกวักมือเรียก “เริ่มจากทางขวามือ ต่อแถวให้เรียบร้อยแล้วเข้ามารับรางวัลได้เลย”
เหล่าสาวใช้ทยอยเข้าแถวเดินขึ้นมา บอกชื่อกับงานที่ทำก่อน จากนั้นเป่าหลัวจะตัดสินใจว่าต้องเปลี่ยนงานหรือไม่ แล้วเหวินฉานจึงจดลงสมุด สุดท้ายแต่ละคนก็รับถุงผ้าสีพื้นซึ่งบรรจุเงินรางวัลไว้เต็มถุง กล่าวขอบคุณแล้วถอยออกไป
ในเรือนอวี้ฮวามีคุณหนูเป็นนายเพียงคนเดียว จึงมีสถานที่ที่ต้องใช้สาวใช้ทำงานเบ็ดเตล็ดไม่มากนัก