จะว่าแม่บ้านนี้ตั้งใจทำตัวจน ๆ ไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีเงินก็ไม่เชิง เพราะเด็กหญิงตัวน้อยสองคนในบ้านกลับสวมเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อละเอียด ย้อมสีอย่างดี...
แต่ถ้าจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจแกล้งจน ผู้ชายตัวโตกลับแต่งตัวซอมซ่อเหมือนคนตกอับ แม้แต่ผ้าที่ห่อเงินในอกก็ยังขาดรุ่งริ่ง พ่อลูกสามคนเดินอยู่ด้วยกันโดยไม่รู้สึกแปลกประหลาดบ้างเลยหรือ
เถ้าแก่ไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วสี่เชวี่ยกับเจียงเหวินเยว่ไม่ได้เป็นพ่อลูกกัน เขาเห็นเพียงว่านางกับเจียงเหวินเยว่แต่งตัวเหมือนกันทุกอย่าง จึงคิดว่าเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดกัน
เอ๊ะ ช่างเป็นลูกค้าที่แปลกจริง ๆ!
เถ้าแก่แอบพึมพำในใจ แต่สีหน้ากลับไม่เผยพิรุธ ยิ้มพลางรับเงินปลีกไปตรวจเนื้อเงิน ก่อนจะชั่งน้ำหนัก
“คิดเงินท่าน 4 ตำลึง 5 เฉียน ส่วนผ้า ฝ้าย และหนังสัตว์รวมกัน 5,550 อีแปะ คิดเป็นเงินก็ 4 ตำลึง 2 เฉียนขอรับ”
เถ้าแก่ใช้ตาชั่งเล็กชั่งเงินปลีก แล้วจงใจให้เจียงฉงซานตรวจดู ก่อนหยิบกรรไกรตัดเงินออกจากลิ้นชัก ตัดเงินจากแท่งออกมา 3 เฉียน แล้วชั่งให้เขาดูอีกครั้ง “ท่านลองดู น้ำหนักไม่ขาดแม้แต่น้อยขอรับ”
เจียงฉงซานตรวจดูอย่างละเอียดแล้วพยักหน้า
เถ้าแก่จึงเก็บเงิน 4 ตำลึง 2 เฉียนไว้ แล้วคืนเงินอีก 3 เฉียนให้เขา
เงิน 1 ตำลึงของแคว้นต้าโจวเท่ากับ 10 เฉียน ส่วน 1 เฉียนหนักประมาณ 5 กรัม
ก่อนหน้านี้เคยกล่าวไว้แล้วว่าเงินมีค่ามากกว่าเหรียญทองแดง
ชาวบ้านทั่วไปใช้เหรียญทองแดงเป็นหน่วยคิดราคาในชีวิตประจำวัน หากซื้อสินค้าราคาสูงด้วยเงิน ก็ต้องบวกส่วนต่างเพิ่มเข้าไป
ปีนี้ผลผลิตนับว่าดี อัตราแลกเปลี่ยนในโรงรับแลกเงินของชาวบ้านคือเงิน 1 ตำลึงแลกเหรียญทองแดงได้ 1,300 อีแปะ ส่วนที่เกินมา 300 อีแปะเป็นดอกเบี้ยและค่าหลอมเงิน บางครั้งสูงบ้างต่ำบ้าง แต่โดยรวมแล้วต้องจ่ายเพิ่มเสมอ