หน้าเรือน
ลู่เยวียนหาซูปั๋วอัน เจอผู้ดูแลบ้านกำลังคิดบัญชีอยู่ในห้องบัญชี
ได้ยินเสียงฝีเท้า ซูปั๋วอันเงยหน้ามอง แล้วรีบลุกขึ้นยืน
"ท่านอ๋อง"
"นั่งเถิด อย่าพิธีรีตองเลย"
ลู่เยวียนดึงเก้าอี้มานั่ง "หารือกับท่านเรื่องหนึ่ง"
ซูปั๋วอันนั่งลงอีกครั้ง "ท่านอ๋องโปรดตรัส"
"เรื่องการสมรส"
ลู่เยวียนไม่พูดอ้อมค้อม "พระบิดาทรงมีพระราชโองการ ให้ข้าแต่งซูอวี้หลิงเป็นชายาเอก และเสินหานชิวเป็นชายารอง ท่านเห็นควรว่าอย่างไร"
ลูกคิดในมือซูปั๋วอันหยุดนิ่ง
"ท่านอ๋อง เรื่องนี้... เห็นทีจะไม่เหมาะสมกระมัง"
"ไม่เหมาะสมตรงไหน"
"ชายาเอกยังไม่เข้าประตู ก็รับชายารองก่อน หากแพร่งพรายออกไป..."
"แพร่งพรายแล้วจะเป็นไร" ลู่เยวียนโบกมือ "พระบิดาทรงอนุญาตแล้ว ผู้ใดกล้าพูดเป็นอื่น"
ซูปั๋วอันนิ่งเงียบไปครู่
แล้วจึงเอ่ย "แต่ท่านอ๋อง งานสมรสจะจัดเช่นไร ไม่อาจจัดพร้อมกันได้หรือไม่"
"เหตุใดจะจัดพร้อมกันไม่ได้"
ลู่เยวียนเอียงคอมองเขา "จัดพร้อมกันประหยัดแรง ไม่ต้องเหนื่อยถึงสองรอบ"
ซูปั๋วอันหน้าย่นเป็นลูกพลับ
"ท่านอ๋อง ผิดธรรมเนียมจริง ๆ ชายาเอกกับชายารองมีเกณฑ์ต่างกัน..."
"ธรรมเนียม ๆ รู้แต่ธรรมเนียม"
ลู่เยวียนลุกขึ้น พูดอย่างไม่อดทน "เรื่องนี้ตกลงตามนี้ ท่านไปเตรียมการ จัดงานสมรสให้เสร็จภายในสามวัน"
"สามวัน?"
ซูปั๋วอันแทบเด้งออกจากเก้าอี้ "ท่านอ๋อง สามวันจะทันหรือ"
"ทันก็ต้องทัน ไม่ทันก็ต้องทัน"