ในค่ายฝึกมัวหู มัวหูมองเจ้าหมูแดงแสนแข็งแรงตรงหน้า พูดด้วยความไม่แน่ใจ "แกแน่ใจนะว่าจะมาสมัครเล่นบอลพลังงาน?"
ก็ไม่ใช่ว่ามัวหูจะถามแปลก ๆ เพราะทั้งวัน คนที่มาสมัครมีแต่พวกชอบร้องเพลง เต้นระบำ หรือไม่ก็ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ประมาณว่าใกล้จะเข้าวัดเขวาแล้ว พอมีคนที่ดูปกติเดินเข้ามาจริง ๆ ก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน
เยียนไห่ได้ยินดังนั้น ก็ยกมือขวาขึ้น กระดกข้อมือให้เห็นกำไลหยวนหลิง
"เห็น ๆ อยู่นี่ไงโค้ช ผมเตรียมหยวนหลิงมาเองด้วยซ้ำ"
เยียนไห่ หนุ่มคุณภาพดีแห่งศตวรรษที่ 21 โดนฟ้าผ่าตอนดูฮีโร่หมูน้อยเขย่าจักรวาล ภาคซิ่งพิฆาต กลางวันฝนฟ้าคะนอง แล้วก็ดันถูกฟาดมาอยู่ในโลกของบอลพลังงานซะงั้น
ด้วยแนวคิดที่ว่า "มาก็มาแล้ว" เยียนไห่จึงเข้าไปในป่าหยวนหลิง ด้วยความบังเอิญ ก็จับสัตว์ในตำนานระดับตำนานสายฟ้าไฟได้ตัวหนึ่ง นั่นคือ จ้าวจันทร์เถ้าแก่... เยียนเยวี่ยหู จิ้งจอกจันทร์เพลิง
ออกจากป่าหยวนหลิงมา เยียนไห่ก็จัดการขายหยวนหลิงตัวอื่น ๆ ที่จับได้ กินอิ่มหนำสำราญ แล้วก็บังเอิญเห็นแผ่นพับที่จูจู๋เซียกับเสี่ยวไต่ไต่แจกอยู่ พอเดินตามมาก็มาถึงค่ายฝึกมัวหู
ส่วนชื่อนี้เป็นชื่อที่เยียนไห่ตั้งให้หลังจากจับจิ้งจอกจันทร์เพลิงได้ เพราะไหน ๆ ก็ข้ามมิติมาที่นี่แล้ว ชื่อเดิม ๆ คงใช้ไม่ได้แล้ว
เยียนไห่ หมูธาตุไฟ สมเหตุสมผลสุด ๆ
พอได้ยินว่าเยียนไห่มาสมัครเล่นบอลพลังงานจริง ๆ มัวหูก็ถอนหายใจโล่งอก
ตอนนี้ในทีมมีเฟยเฟย จูจู๋เซีย เสี่ยวไต่ไต่ และปู้ซานปู้ซื่อ รวมเป็นห้าคนแล้ว
ก็แค่ปู้ซานปู้ซื่อดูจะไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่ ส่วนจูจู๋เซียก็ยังไม่มีหยวนหลิงเป็นของตัวเอง ถ้าเจ้าหมูแดงเยียนไห่คนนี้เป็นนักบอลพลังงานที่มีระดับหยวนหลิงแข็งแกร่ง การรับเขาไว้ก็ถือเป็นตัวเลือกที่ค่อนข้างปลอดภัย
"งั้นก็เยี่ยมมาก โชว์หยวนหลิงของแกให้ฉันดูหน่อยสิ"
เยียนไห่พยักหน้า หยิบการ์ดหยวนหลิงของจิ้งจอกจันทร์เพลิงออกมา
ทุกคนในที่นั้นเห็นกรอบทองของการ์ดหยวนหลิงสีแดงเพลิงในมือเยียนไห่ก็อดเบิกตากว้างไม่ได้
เพียงเห็นเยียนไห่เสียบการ์ดหยวนหลิงเข้ากับกำไลหยวนหลิง เงาจิ้งจอกสีแดงเพลิงก็ปรากฏขึ้น อุณหภูมิในห้องทั้งห้องเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ!
ปู้ซานปู้ซื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่เพิ่มสูงขึ้น กอดกันไว้พร้อมอุทาน
"ให้ตายสิ หยวนหลิงแข็งแกร่งจริง ๆ ด้วย!"
"ใช่สิพี่ ฉันรู้สึกว่าตัวเองจะสุกอยู่แล้ว!"
มัวหูกลืนน้ำลาย สายตามองเยียนไห่แทบเปล่งประกายแสงทอง
หยวนหลิงแข็งแกร่งขนาดนี้ ประกอบกับเฟยเฟยที่มีนกฟีนิกซ์ไฟ ถ้าได้ตัวรับที่แข็งแกร่งมาก ๆ สักตัว ไลน์อัพนี้ก็สมบูรณ์แบบสุด ๆ!
ส่วนเฟยเฟยกลับรู้สึกถึงวิกฤตขึ้นมานิดหน่อย หรี่ตาลง
เดิมทีคิดว่าตัวเองจะนั่งตำแหน่งตัวตีหลักได้อย่างสบาย ๆ แต่ตอนนี้ดูไปแล้ว ต้องฝึกหนักขึ้นอีกหลายเท่า
"เอาล่ะ เยียนไห่ใช่ไหม? พอได้แล้ว เก็บหยวนหลิงของแกไปเถอะ"
เยียนไห่พยักหน้า ถอดการ์ดหยวนหลิงออกมาเก็บ
มัวหูยื่นฟอร์มสมัครให้เยียนไห่ "ยินดีด้วย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกก็เป็นหนึ่งในสมาชิกทีมของเราแล้ว"
เสียงของมัวหูยังไม่ทันจะจบลง ก็ได้ยินเสียง "ปัง!" ดังมาจากที่หน้าประตู
"โค้ชมัวหู ผมกลับมาแล้ว!"
เห็นจูจู๋เซียเตะประตูใหญ่พัง มัวหูอารมณ์จากความดีใจที่ได้เซ็นสัญญากับเยียนไห่ กลายเป็นความโกรธแค้นสุดขีดทันที
"จูจู๋เซีย! ประตูของฉัน!"
จูจู๋เซียเหลือบมองประตูที่ตัวเองเพิ่งเตะพังใต้เท้า แล้วรีบชี้ไปที่กำไลหยวนหลิงของตัวเอง
"ไม่ใช่อย่างนั้นนะโค้ชมัวหู ดูสิ ผมมีหยวนหลิงเป็นของตัวเองแล้ว!"
มัวหูเหลือบตามอง เห็นกำไลหยวนหลิงของจูจู๋เซียไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ความโกรธในใจก็ยิ่งพวยพุ่งขึ้นอีก
"มันก็ไม่มีอะไรชัด ๆ !"
"หา? เป็นไปได้ยังไงกัน?" จูจู๋เซียรีบก้มลงมอง เห็นว่าไม่มีการ์ดหยวนหลิงจริง ๆ ก็เริ่มใจเสีย
"แปลกจัง เมื่อกี้มันยังอยู่ตรงนี้เลยนะ!"
เยียนไห่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดมาตลอด รู้ดีแก่ใจว่า สาเหตุที่การ์ดหยวนหลิงหายไปก็เพราะหยวนหลิงของจูจู๋เซียแข็งแกร่งเกินไป มีความสามารถในการเปลี่ยนจากการ์ดหยวนหลิงกลับเป็นหยวนหลิงได้ด้วยตัวเอง
เทียบกันแล้ว จิ้งจอกจันทร์เพลิงของเขาที่เป็นหยวนหลิงตำนานเหมือนกัน กลับด้อยกว่าไปนิดหน่อย
เห็นทีท่ามัวหูกำลังจะงับจูจู๋เซียทั้งเป็น เสือน้อยตัวหนึ่งก็กระโดดจากด้านหลังจูจู๋เซียขึ้นไปบนหัวของเขา
"อู้ว!"
"ว้าว จูจู๋เซีย นี่หยวนหลิงของแกเหรอ?"
จูจู๋เซียเห็นเสือน้อยกระโดดลงพื้นก็รู้สึกสงสัย "แปลกจัง เมื่อกี้มันเข้าไปในกำไลหยวนหลิงแล้วแท้ ๆ ทำไมจู่ ๆ ถึงวิ่งออกมาได้ล่ะ?"
"ไม่ว่าจะยังไง ในที่สุดจูจู๋เซียก็มีหยวนหลิงเป็นของตัวเองแล้ว" พอเห็นจูจู๋เซียได้หยวนหลิงจริง ๆ ความโกรธที่ประตูถูกเตะพังของก็ลดลงไปส่วนหนึ่ง
"พอดี งั้นเดี๋ยวเรามาซ้อมแมตช์กันสักรอบ จะได้ดูเลเวลหยวนหลิงของจูจู๋เซียด้วย"
"เดี๋ยว? ทำไมต้องเดี๋ยวล่ะ ผมกว่าจะได้หยวนหลิงมามันยากแค่ไหน ผมรอไม่ไหวแล้วว่ะ!"
"เพราะแกยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องต้องทำ" มัวหูพูดพลางยื่นค้อนให้จูจู๋เซีย
"ตอนนี้เลย เอาไปซ่อมประตูให้เสร็จเดี๋ยวนี้นะ!"
จูจู๋เซีย: ...
รอจนจูจู๋เซียซ่อมประตูเสร็จ มัวหูก็พาทุกคนขึ้นไปบนสนามฝึกซ้อม
"งั้นแบบนี้ เฟยเฟย จูจู๋เซีย เสี่ยวไต่ไต่ อยู่ทีมเดียวกัน ส่วนเยียนไห่ ปู้ซานปู้ซื่อ อีกทีม เตรียมตัวให้พร้อมแล้วก็เริ่มได้เลย"
เนื้อเรื่องต่อจากนี้ก็ประมาณเดียวกับในภาคเดิม จูจู๋เซียโชว์หยวนหลิงตำนาน สร้างความตะลึงเล็ก ๆ ให้ทุกคน แต่ยังไม่ทันได้ใช้สกิลหยวนหลิง ก็โดนมัวหูเฒ่าไล่ออกจากสนามเพราะไม่รู้กติกาบอลพลังงานซะก่อน
บอลตกมาอยู่ที่มือเฟยเฟย
"หยวนหลิงสายฟ้าไฟเหมือนกัน มาดูสิว่าแกเก่งแค่ไหน!" เฟยเฟยตวาดเสียงใส กระโดดขึ้น พลังหยวนหลิงเต็มเปี่ยม
"ดาวตกเพลิง!"
นกฟีนิกซ์ไฟปรากฏกลางอากาศ พาบอลพลังงานพุ่งตรงเข้าใส่เยียนไห่!
ต้องเจอกับดาวตกเพลิงลูกนี้ที่ขนาดฉางเฉียงฉังร่างแข็งแกร่งในภายหลังยังไม่กล้ารับ เยียนไห่ย่อมไม่กล้าประมาท ตั้งแต่ตอนที่เฟยเฟยเริ่มหมุนพลังหยวนหลิง เขาก็เตรียมตัวรับมือไว้แล้ว
"ลมหายใจเพลิงพิโรธ!"
เงาจิ้งจอกจันทร์เพลิงปรากฏอยู่ด้านหลังเยียนไห่ พ่นเปลวไฟออกมากลายเป็นโล่ป้องกันไว้ข้างหน้า
มัวหูที่ยืนอยู่ข้างสนามเห็นฉากนี้ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
"หยวนหลิงตำนานธาตุสายฟ้าไฟ สกิลหยวนหลิงกลับเป็นสายป้องกันงั้นเหรอ?
ช่างเถอะ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ประกอบกับความสามารถในการรับของจูจู๋เซีย บอลของเฟยเฟยก็น่าจะมีความมั่นใจขึ้นมาหน่อย"
ดาวตกเพลิงของเฟยเฟยกระแทกเข้ากับลมหายใจเพลิงพิโรธของเยียนไห่แต่ก็ไม่ได้หยุด ยังเพิ่มแรงกระแทกผลักเยียนไห่ถอยไปทางนอกสนาม!
"หยุดฉันให้ได้สิ!" เยียนไห่คำราม พลังหยวนหลิงระเบิดออกมา บังคับให้การโจมตีของเฟยเฟยหยุดนิ่งได้ในตำแหน่งที่ห่างจากเส้นสนามเพียงครึ่งเมตร
เฟยเฟยเงยหน้ามอง เห็นเยียนไห่เสียพลังไปแค่สามเปอร์เซ็นต์ ก็อดกำหมัดแน่นไม่ได้
แค่สามเปอร์เซ็นต์เองเหรอ ฉันโจมตีเบาไป หรือการ์ดของเขาแข็งแกร่งเกินไปกันแน่?
หลังรับบอลได้ เยียนไห่ก็ไม่ได้รีบโจมตีทันที แต่กำบอลไว้แล้วถอนหายใจโล่งอก
กฎการถือบอลห้าวินาทีหมายถึงห้าวินาทีหลังจากเริ่มหมุนพลังหยวนหลิง ดังนั้นเขาจึงไม่รีบส่งบอลออกไป
ปรับพลังหยวนหลิงให้เข้าที่แล้ว เยียนไห่ก็ยกบอลขึ้น
"เฟยเฟย ดูให้ดีล่ะ"
เยียนไห่พูดจบ พลังหยวนหลิงก็เริ่มรวมตัวกัน เงาจิ้งจอกเก้าหางปรากฏขึ้นด้านหลังเยียนไห่
ปู้ซานปู้ซื่อที่อยู่ใกล้เยียนไห่ที่สุดสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุของการโจมตีครั้งนี้โดยตรง กอดกันร้องว่าน่ากลัว
สีหน้าเฟยเฟยเริ่มเคร่งเครียด พลังหยวนหลิงระเบิดออกมาทันที เตรียมรับมือบอลลูกต่อไป
เสี่ยวไต่ไต่ยืนอยู่ไม่ไกลจากด้านหลังเฟยเฟย จ้องเยียนไห่อย่างตื่นเต้น ไม่รู้ว่าจะป้องกันยังไงดีสักพัก
ส่วนสายตาของมัวหูเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้
"เจอสมบัติเข้าแล้ว เจอสมบัติเข้าแล้วจริง ๆ ไอ้เยียนไห่นี่ทั้งโจมตีทั้งป้องกันเก่งไปหมด มีเขาและเฟยเฟย ถ้าจูจู๋เซียโชว์ความสามารถออกมาได้บ้าง ลุยศึกดาวตกได้แน่นอน!"
ในสนาม เห็นว่าเวลาใกล้จะครบห้าวินาที เยียนไห่ก็รีบหยุดรวมพลังแล้วตีบอลออกไป
"จันทร์เพลิงเผาฟ้า!"
เพียงเห็นบอลพลังงานถูกเปลวไฟห่อหุ้มเป็นชั้น ๆ ในที่สุดก็กลายเป็นลูกไฟยักษ์ พุ่งตรงข้ามไป!