หลังจากหลินหว่านหนิงออกจากบ้านไปได้ไม่นาน เวินป๋อชิงก็ปีนข้ามกำแพงเข้ามาในลานบ้านของเธอ
ห้องที่ต่อเติมใหม่ แท่นนอนดินกำลังผึ่งให้แห้ง หลินหว่านหนิงยังไม่ได้ย้ายเข้าไปอยู่ ตอนนี้ปู่กับหลานจึงยังพักอยู่ในห้องเดิมด้วยกัน เมื่อผลักประตูเข้าไปก็เห็นคนหนึ่งคนกับแมวหนึ่งตัวกำลังหลับสนิท
เขายื่นมือไปแตะตัวพวกเขา อืม อุณหภูมิสูงเกินสี่สิบองศาทั้งคู่ จนถึงตอนนี้ก็ยังมีไข้ โอกาสปลุกพลังพิเศษได้สำเร็จน่าจะสูงมาก
เขาหันหลังออกจากห้องแล้วปิดประตู พลันถูกอ่างอาบน้ำในลานบ้านดึงดูดความสนใจ เขาคิดไม่ตกมาตลอดว่าเหตุใดการปลุกพลังพิเศษจึงต้องอยู่ในน้ำ
หรือว่าน้ำจะมีอะไรพิเศษ? เขายื่นมือลงไปแตะน้ำ อืม! จะอธิบายอย่างไรดี ความรู้สึกสบายพลันถ่ายทอดมาถึงฝ่ามือ ราวกับกำลังไหลขึ้นไปตามแขน
ไม่มีเวลาคิดมาก เขารู้ว่าหลินหว่านหนิงคงกลับมาในอีกไม่นาน จึงกระโดดลงไปในอ่างทันที ร่างกายจมลงไปในน้ำทั้งตัว ชั่วพริบตาความสบายก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทำให้เขาอดถอนหายใจออกมาไม่ได้
จากนั้นก็มีเสียงกร๊อบดังขึ้นสองครั้งจากภายในร่าง เป็นเสียงกำแพงพลังพิเศษแตกสลาย พลังจิตระดับสอง พลังพิเศษสายลมระดับสอง
เวินป๋อชิงตบข้างอ่างเบา ๆ อย่างยินดี ในที่สุดก็ขึ้นระดับสองเสียที พอถึงระดับสอง เขาก็สามารถเหาะเหินไปตามสายลมได้ แม้จะทำได้เพียงชั่วครู่ แต่ความเร็วก็เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว