เมื่อเห็นเหอต้าลี้หมดสติไป ฟางรูอี้ก็กลัวจนร้องไห้โวยวาย พุ่งเข้าไปหา “ตาแก่ เกิดอะไรขึ้น อย่าทำให้ฉันตกใจสิ ฮือ ๆ...”
โจวฟาไฉกับเลขาธิการพรรคสบตากัน แววสะใจในความทุกข์ของผู้อื่นในดวงตาชัดเจนอย่างยิ่ง พวกเขาเก็บสีหน้า กำลังจะเข้าไปเกลี้ยกล่อม ก็เห็นหลิวเต๋อหงเบียดเข้ามาในลานบ้าน
พอเข้ามาในลานก็ร้องไห้โฮ “ยาย บ้านเราเกิดเรื่องแล้วค่ะ พ่อถูกจับไปแล้ว แม่...แม่ก็เข้าโรงพยาบาลแล้ว ฮือ ๆ...”
ฟางรูอี้ได้ยินดังนั้น ในใจก็มีความคิดเดียว จบแล้ว ทุกอย่างจบแล้ว ตระกูลเหอของพวกเขาดันไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกินเข้าเสียแล้ว
ดูเรื่องสนุกพอประมาณแล้ว หลินหว่านหนิงก็เดินจากไป ขอแค่รู้ว่าหลิวจื้อกั๋วถูกจับแล้ว เธอก็วางใจ ไม่อย่างนั้นคงต้องเดินทางเข้าเมืองอีกรอบ
โจวฟาไฉจัดคนส่งเหอต้าลี้ไปโรงพยาบาลแล้วก็ไม่สนใจอีก จากนั้นก็ให้เลขาธิการพรรคแอบไปสอบถามเรื่องราวที่สำนักงานอำเภอ ส่วนตัวเองไปจัดการงานต่าง ๆ
ตอนนี้ที่สำนักงานอำเภอยิ่งวุ่นวายกว่าเดิม พอฟ้าสางก็มีคนพบโปสเตอร์ประท้วงติดอยู่นอกกำแพงลานบ้านตระกูลเหอ อีกทั้งบ้านตระกูลเหอกลายเป็นบ้านเปลือย ๆ ประตูหน้าต่าง ประตูใหญ่ และประตูห้องหายไปหมด พอเข้าไปดูก็ยิ่งน่าทึ่ง ข้างในโล่งเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่เข็มสักเล่ม
โปสเตอร์ประท้วงแบบเดียวกันถูกพบที่สถานีตำรวจตำบล คณะปฏิวัติ และสำนักงานอำเภอด้วย ในชั่วพริบตา ข่าวลือก็แพร่สะพัด คนที่เคยรับสินบนต่างตกใจจนหน้าซีดเผือด