หลิวฮุ่ยซานรับมาโดยไม่ทันคิด เปิดดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนร่างจะสะท้านเฮือกจนแทบถือสมุดเล่มบางไว้ไม่อยู่ เขาหลุดอุทานออกมาอย่างตกตะลึงว่า “นี่...นี่มัน...วิชากระบี่สือเยว่ของสำนักกระบี่เทียนเจี้ยนหรือ?”
เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง หัวใจเต้นกระหน่ำไม่หยุด
ชายลึกลับตรงหน้าเป็นใครกันแน่? ไม่เพียงครอบครองสมบัติลึกลับที่ตัดศัสตราวิเศษได้อย่างง่ายดาย แต่ยังมีวิชายุทธ์ประจำสำนักกระบี่เทียนเจี้ยนอยู่ในมืออีกด้วย
ต้องรู้ก่อนว่า แม้แต่ภายในสำนักกระบี่เทียนเจี้ยนเอง วิชากระบี่ล้ำลึกนี้ก็มีเพียงบุคคลระดับผู้อาวุโสและศิษย์แกนหลักผู้เป็นอัจฉริยะเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีสิทธิ์ฝึก ไม่มีทางถ่ายทอดให้คนนอกอย่างเด็ดขาด
“ถูกต้อง” เย่ลั่วกล่าวอย่างเฉยเมย
“ตอนนี้มันเป็นของเจ้าแล้ว รีบฝึกให้เร็วที่สุด แล้วเพิ่มพูนฝีมือขึ้นมา นอกจากนี้ เจ้ายังถ่ายทอดวิชานี้ให้คนสนิทที่ภักดีต่อเจ้าอย่างแท้จริงได้ แอบบ่มเพาะกำลังชั้นยอดขึ้นมาสักกลุ่ม”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น มือที่หลิวฮุ่ยซานประคองตำรากระบี่ก็สั่นน้อย ๆ ความสิ้นหวังจากการถูกบังคับให้เป็นทาสเจือจางลงไปบ้าง เพราะความยินดีครั้งใหญ่ที่มาอย่างกะทันหัน
วิชากระบี่สือเยว่!
นี่คือวิชากระบี่ชั้นยอดที่ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ให้เขาพุ่งทะยาน มูลค่าสูงกว่าแส้เกล็ดเสวียนที่ถูกทำลายไปเสียอีก เจ้าของผู้นี้...ใจกว้างเกินจินตนาการโดยสิ้นเชิง!
“อีกอย่าง” เย่ลั่วกล่าวต่อ พร้อมโยนคำพูดที่ทำให้หัวใจหลิวฮุ่ยซานเต้นแรงขึ้นมาอีก