หลังกล่าวลา�หลี่รั่วหาน เย่ลั่วก็ไม่กล้ารั้งรอ รีบกลับไปยังโรงหมอ แล้วเรียกจางเหมยกับหลินเต๋อเหรินเข้ามาในห้องด้านในเพื่อกำชับรายละเอียดอย่างถี่ถ้วน
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็ออกเดินทางไปสนามบินพร้อมหลิงเลี่ย เพื่อไปสมทบกับชิงหลัวซึ่งรออยู่ที่นั่นก่อนแล้ว
ก่อนออกเดินทาง เขาได้รับเงินโอนสองพันล้านจากประมุขหลงเซียวเยว่ อีกฝ่ายบอกว่าเป็นเงินทุนตั้งต้นสำหรับก่อตั้งกองกำลัง
เย่ลั่วมองตัวเลขยาวเหยียดแล้วสูดหายใจลึก ในใจก็พลอยสงบลงเล็กน้อย
การสนับสนุนจากประมุขหลงเซียวเยว่เรียกได้ว่ามาได้ถูกเวลา เงินก้อนนี้จะช่วยให้เขาจัดการเรื่องต่าง ๆ ในเขตคุนหลุนได้ในภายหน้า อย่างน้อยก็ไม่ต้องลำบากเรื่องเงินทอง ทว่าเขามีแผนการใช้เงินก้อนนี้อยู่ในใจแล้ว
รับสมัครคนและสะสมกำลังหรือ? นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
ภารกิจคราวนี้คือให้เขาสร้างกองกำลังขึ้นมาสักแห่งในเทือกเขาคุนหลุน
แต่เย่ลั่วเห็นว่า หากค่อย ๆ ทำไปทีละขั้น เริ่มรับสมัครคนจากศูนย์ นอกจากจะใช้เวลานานแล้ว สุดท้ายคนที่รวบรวมมาได้ก็คงเป็นเพียงกลุ่มคนไร้ระเบียบ ยากจะสร้างอิทธิพลขึ้นมาได้
เขาไม่มีทั้งรากฐานและบารมีในคุนหลุน หากตั้งกองกำลังขึ้นอย่างเร่งรีบ ย่อมเปราะบางเป็นแน่ คิดจะอาศัยกองกำลังเช่นนี้ไปต่อกรกับยุทธภพโบราณ คงเป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
แทนที่จะเสียเวลาและแรงกายแรงใจเริ่มต้นใหม่ สู้เข้ายึดกุมกองกำลังที่มีอยู่แล้ว ย่อมรวดเร็วและได้ผลกว่า ด้วยพลังฝีมือในตอนนี้ แม้เขายังไม่กล้าบุ่มบ่ามแตะต้องหกสำนักใหญ่ที่มีรากฐานลึกล้ำ แต่การเล็งเป้าไปยังกองกำลังชั้นนำบางแห่งก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
