ตอนที่ 99 เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่ง ก็ถูกเปิดโปงว่าเป็นทายาทตระกูลมหาเศรษฐี

แสงสีทองหม่นสายหนึ่งแผ่ระลอกออกไปราวกับคลื่นน้ำ

แรงสั่นสะเทือนทำให้เส้นเลือดตรงขมับทั้งสองข้างของซูมู่เต้นตุบ ๆ

จังหวะเต้นถี่รัวอย่างยิ่ง

เขาบีบขอบเก้าอี้เหล็กพับในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว

ท่อเหล็กเย็นเฉียบ เสียดแทงฝ่ามือ

เสียงระฆังโบราณอันทุ้มต่ำราวกับฟาดกระแทกลงมาตามปลายประสาท

เสียงแป้นพิมพ์ที่หวังฮ่าวเคาะดังแปะ ๆ พลันเลือนห่างออกไป

เสียงบ่นของจางหาวก็หายไปเช่นกัน

หอพักทั้งห้องราวกับถูกดูดอากาศและเสียงออกไปจนหมด

เหลือเพียงตัวอักษรสีทองหม่นที่ทยอยร่วงหล่นลงมาจากความว่างเปล่า

กระแทกลงบนจอประสาทตาของซูมู่ทีละตัว

【การสรุปผลพื้นที่เสร็จสิ้น】

【ความสำเร็จจ้าวผู้ครองเมืองเจียงไห่อย่างเบ็ดเสร็จ ความคืบหน้า 100%】

【กวาดล้างกองกำลังศัตรูทั้งหมด สำเร็จในการข่มขวัญ】

ตัวอักษรมีขนาดใหญ่ ขอบเรืองประกายเย็นเยียบราวโลหะ

ซูมู่รู้สึกเสียวฟันกรามขึ้นมา

เขากลืนน้ำลายเหนียวฝืดลงคอ ลำคอแห้งผาก

หน้าต่างระบบจัดเรียงตัวใหม่อย่างบ้าคลั่ง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นประตูทองสัมฤทธิ์บานใหญ่ที่ดูเก่าแก่เรียบขรึม

ประตูค่อย ๆ แง้มออกเป็นช่อง

กลิ่นอายเก่าแก่ผ่านกาลเวลาหนักอึ้งพลันปะทะเข้ามา

【มอบรางวัลลับขั้นสุดท้ายของเล่มที่สอง】

【เก็บไอเทมพิเศษไว้ในกระเป๋าของผู้ใช้ระบบแล้ว】

ต้นขาด้านนอกของซูมู่พลันหนักอึ้ง

กระเป๋ากางเกงวอร์มสีซีดจากการซักถูกดึงจนหย่อนลง

หนักมาก

ราวกับยัดแท่งเหล็กดิบไว้ข้างใน

เขาคลายมือที่จับเก้าอี้

ฝ่ามือชื้นเหงื่อบาง ๆ

เขาสอดมือลงไปในกระเป๋ากางเกง ปลายนิ้วสัมผัสโดนโลหะเย็นเฉียบชิ้นหนึ่ง

ผิวสัมผัสหยาบกร้าน มีสนิมด่างพร้อยเกาะอยู่

เขากำโลหะชิ้นนั้นแล้วหยิบออกมา

กุญแจทองสัมฤทธิ์ดอกหนึ่ง

ยาวประมาณครึ่งฝ่ามือ