ตอนที่ 40 เพิ่งขึ้นปีหนึ่งก็สุ่มได้ตัวตนมหาเศรษฐีตระกูลใหญ่จนถูกเปิดโปง

รถลินคอล์นคันยาวจอดสนิทหน้าทางเข้าหลักของห้างเจียงไห่ต้าตูฮุ่ย

คนขับรีบวิ่งอ้อมมาเปิดประตูรถ

ลมเย็นฉ่ำพัดออกมาจากประตูหมุน ช่วยคลายความร้อนอบอ้าวด้านนอกไปได้ไม่น้อย

ซูมู่ก้าวลงจากรถในรองเท้าแตะพลาสติกสีน้ำเงิน

ส้นเท้ากระทบพื้นถนนยางมะตอยดังเบา ๆ

เซี่ยหว่านฉิงลงจากรถตามมาติด ๆ

ขอบตาของเธอบวมแดงราวกับลูกท้อสุกงอมสองลูก

มือทั้งสองกำกระเป๋าผ้าใบเก่า ๆ ที่สีซีดจางแน่น

ซิปกระเป๋าพังจนเห็นทิชชูที่ใส่ไว้ครึ่งห่อ

เธอมองประตูห้างหรูหราตรงหน้าแล้วรู้สึกขาอ่อนเล็กน้อย

ห้างเจียงไห่ต้าตูฮุ่ยเป็นห้างสินค้าหรูระดับท็อปใจกลางเมือง

พื้นหินอ่อนอิตาลีขัดมันสะท้อนโคมระย้าคริสตัลขนาดใหญ่เหนือศีรษะ

กลิ่นน้ำมันหอมระเหยกลิ่นชาขาวอ่อน ๆ ลอยอบอวลในอากาศ

เสื้อผ้าสักตัวในนี้ราคาพอ ๆ กับค่าครองชีพของเธอเกือบครึ่งปี

ซูมู่ล้วงมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋ากางเกงชุดนอนสีเทา

พาเซี่ยหว่านฉิงเดินตรงเข้าไปในร้านเสื้อผ้าหรูข้างโถงกลางชั้นหนึ่ง

เหนือหน้าร้านมีป้ายอักษรต่างประเทศที่อ่านไม่ออกแขวนอยู่

ในร้านเปิดแอร์เย็นจัด

แสงไฟนุ่มนวลส่องลงบนเสื้อผ้าสำเร็จรูปชั้นสูงที่แขวนเรียงราย

เซี่ยหว่านฉิงก้มหน้าเดินตามเขาไปทีละก้าว

สายตาของเธอหยุดอยู่ที่ราวแขวนเสื้อผ้า

ตรงนั้นมีชุดเดรสผ้าไหมสีขาวตัวหนึ่ง ตัดเย็บได้พอดีตัว

เธอหยุดเดินแล้วอดขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ ไม่ได้

พอสายตาเหลือบไปเห็นป้ายราคาที่โผล่จากปลายแขนเสื้อ ลมหายใจของเธอก็สะดุดกึก

หลักหน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น

28,000 หยวน

เธอชักมือกลับราวกับโดนไฟช็อต

พื้นรองเท้าผ้าใบเสียดสีกับกระเบื้องมันเงา เธอถอยหลังไปครึ่งก้าว

“อย่าเข้าไปใกล้มาก เดี๋ยวเสื้อเกี่ยวเป็นขุยขึ้นมา เธอจ่ายไม่ไหวหรอก”

เสียงแหลมเล็กดังมาจากด้านข้าง

พนักงานขายหญิงในชุดทำงานสีดำสวมรองเท้าส้นสูงเดินเข้ามา

ป้ายชื่อห้อยอยู่ตรงอก มือถือแปรงขนนุ่มสำหรับจัดเสื้อผ้า