แสงสีฟ้าเย็นเยียบจากหน้าจอสาดลงบนใบหน้าของซูมู่
เศษแก้วที่แตกกระจายบาดมืออยู่บ้าง
นิ้วโป้งของเขาค้างอยู่เหนือรายชื่อในเอกสารคำให้การ ปลายนิ้วเคาะหน้าจอสองครั้งเบา ๆ
เกิดเสียงดังแปะ ๆ สองที
ซูมู่กลืนแป้งทอดธัญพืชแห้งแข็งคำสุดท้ายลงคอ
หลอดอาหารแสบเจ็บเพราะถูกแผ่นแป้งกรอบขูด
เขาหยิบขวดน้ำแร่ที่เหลือครึ่งขวดบนโต๊ะขึ้นมา เงยหน้ากระดกดื่มอึกใหญ่
น้ำเย็นไหลผ่านลำคอลงสู่กระเพาะ
ช่วยคลายความอบอ้าวในอากาศลงได้เล็กน้อย
เขาโยนขวดน้ำพลาสติกลงถังขยะใต้โต๊ะ เกิดเสียงกระทบก๊องแก๊ง
สายตากลับไปจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้ง
ซูมู่สลับออกจากหน้าเอกสาร
เข้าสู่ระบบหลังบ้านที่มีสิทธิ์เข้าถึงสูงสุดของสถาบันวิจัยหมายเลขศูนย์
นิ้วชี้ซ้ายพิมพ์คำสั่งซับซ้อนยาวเหยียดลงบนแป้นพิมพ์เสมือนอย่างรวดเร็ว
พิมพ์เขียวเทคโนโลยีล้ำยุคที่เก็บอยู่ในคลังระบบและหลับใหลมานับร้อยปีถูกปลุกขึ้นทันที
สถาปัตยกรรมเมทริกซ์แบตเตอรี่โซลิดสเตตสมรรถนะสูง
รหัสควบคุมระดับพื้นฐานของเครื่องลิโทกราฟีขนาด 1 นาโนเมตร
สมการสังเคราะห์พอลิเมอร์สำหรับวัสดุตัวนำยิ่งยวดที่อุณหภูมิห้อง
พิมพ์เขียวและข้อมูลเหล่านี้สามารถทำลายระบบเทคโนโลยีที่มีอยู่ในปัจจุบันได้ในพริบตา
ซูมู่เลือกทั้งหมด
จากนั้นกดปุ่ม «จดทะเบียนสิทธิบัตรพร้อมกันทั่วโลก»
แถบความคืบหน้ากะพริบวูบแล้วหายไป
ซูมู่สลับกลับไปยังวีแชต แล้วกดเปิดรูปโปรไฟล์สีดำของจ้าวกัง
กดปุ่มส่งข้อความเสียงค้างไว้
«สิทธิบัตรมีผลบังคับใช้ทั้งหมดแล้ว»
น้ำเสียงของซูมู่ราบเรียบ ไม่มีความรู้สึกขึ้นลงแม้แต่น้อย
«ส่งหนังสือเตือนทางกฎหมายให้กลุ่มทุนต่างชาติในรายชื่อ แล้วสั่งปิดสายการผลิตของพวกมัน»
«ถ้าไม่จ่ายค่าลิขสิทธิ์ ก็ปล่อยให้พวกมันล้มละลายชำระบัญชีอยู่ตรงนั้น»
เขาปล่อยนิ้วโป้ง
ฟองข้อความเสียงสีเขียวถูกส่งออกไป
