ตอนที่ 106 เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่งก็สุ่มได้ตัวตนมหาเศรษฐีตระกูลใหญ่จนถูกเปิดโปง

ไม้เท้าหัวมังกรทำจากไม้จื่อถานฟาดแหวกอากาศ

แรงกดดันจากกระแสลมอันหนักอึ้งพุ่งตรงเข้าหาหน้าผากของซูมู่

ไม้กระบองครั้งนี้ลงแรงเต็มสิบส่วน

ถ้าฟาดโดนเต็ม ๆ กะโหลกคงแตกละเอียดคาที่

คนหลายร้อยในห้องจัดเลี้ยงต่างกลั้นหายใจ

แม้แต่เสียงเพลงก็หยุดลง

คุณหนูตระกูลดังหลายคนในชุดเปิดหลังตกใจจนหลับตาปี๋

กลัวเลือดที่กระเซ็นจะเปื้อนชุดสั่งตัดราคาแพงของตัวเอง

แก้วไวน์แดงในมือพ่อค้าร่างอ้วนค้างอยู่กลางอากาศ น้ำไวน์ไหวกระเพื่อมอยู่ตามผนังแก้ว

ซูมู่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็ง

แม้แต่ท่าจะยกมือขึ้นปัดป้องก็ไม่มี

รองเท้าแตะพลาสติกสีน้ำเงินยังคงพาดอยู่บนคานใต้โต๊ะ

แม้แต่ปลายเท้าก็ไม่ขยับสักครึ่งนิ้ว

ลมจากไม้เท้าพัดคอเสื้อยืดเก่าซีดที่ผ่านการซักจนขาวของเขาให้ปลิวไหว

ไม้เท้าหนักอึ้งหยุดค้างอยู่ห่างจากศีรษะของซูมู่ไม่ถึง 2 เซนติเมตร

ไม่ใช่เพราะชายชราปรานี

แต่เพราะร่างกายของเขาแข็งค้างไปทั้งตัว

เดิมทีผู้อาวุโสมู่หรงถลึงตามองซูมู่เขม็ง

แต่ในจังหวะที่ไม้เท้าฟาดลงมา หางตาของเขากลับเหลือบไปเห็นโต๊ะปูผ้าแพรสีแดง

เห็นกระดาษปอสีเหลืองเก่ากรอบแผ่นนั้น

เห็นรอยนิ้วมือเปื้อนเลือดสีน้ำตาลดำตรงมุมขวาล่าง

และลายมังกรสีดำคล้ำที่เลือนรางอยู่ใต้รอยเลือด

มันราวกับเข็มเหล็กเผาแดงที่แทงทะลุเข้าไปในดวงตาฝ้าฟางของเขา

เจ็บแปลบจนจอประสาทตาปวดร้าว

ข้อมือของชายชราสั่นอย่างรุนแรง

ข้อนิ้วหยาบกร้านที่กำด้ามไม้จื่อถานซีดเผือดราวกับคนตาย