แสงสีแดงจากหน้าจอที่แตกร้าวส่องจนแสบตา
ซูมู่ใช้นิ้วโป้งปัดขอบหน้าจออย่างส่ง ๆ
ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความเจ็บแปลบเล็กน้อยจากเศษแก้ว
เขาจ้องรหัสประจำตัวของพวกทหารรับจ้างที่ตะโกนลั่นว่าจะหั่นเขาเป็นชิ้น ๆ
มุมปากกระตุกขึ้น เผยรอยยิ้มเย้ยหยันราวกับกำลังดูเรื่องสนุก
ใช้เงินของฉัน
มาซื้อชีวิตฉัน
พวกตัวอันตรายที่ใช้ชีวิตอยู่บนคมมีดในต่างแดน ตอนนี้กลับกลายเป็นกองกำลังรับจ้างที่คนอื่นส่งมาจัดการฉันเสียได้
ซูมู่รู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างเหลวไหลจนน่าขันอยู่บ้าง
เขาดับหน้าจอโทรศัพท์ แล้วยัดมันกลับเข้ากระเป๋ากางเกงยีนส์สีซีดอย่างไม่ใส่ใจ
หันหลังให้กำแพงอิฐแดง ก่อนก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าไปยังโรงแรม
ชานเมืองหลวง มีโกดังแห่งหนึ่งในโรงงานเคมีร้าง
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นตัวทำละลายฉุนกึกปนกลิ่นอับชื้นจากที่ที่ไม่เคยต้องแสงแดดมานาน
ท่อเหล็กขึ้นสนิมหลายท่อนห้อยลงมาจากเพดาน หยดของเหลวสีน้ำตาลอมเหลืองที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรลงมา
มู่หรงเฉิงซ่อนตัวอยู่หลังถังเหล็กขนาดใหญ่ที่ถูกทิ้งไว้
สูทสั่งตัดราคาแพงบนตัวเขายับยู่ยี่เหมือนผักดองตากแห้ง ทั้งยังเปื้อนฝุ่นเต็มไปหมด
ดวงตาแดงก่ำของเขาจับจ้องแล็ปท็อปตรงหน้า ซึ่งกำลังกะพริบแสงริบหรี่ไม่วางตา
“ติ๊ง”
กรอบยืนยันสีเขียวเด้งขึ้นบนหน้าจอ
【รับงานสำเร็จ】
【เงินรางวัลถูกอายัดแล้ว จะโอนให้อัตโนมัติหลังสังหารเป้าหมาย】
ริมฝีปากแห้งแตกของมู่หรงเฉิงกระตุกอย่างรุนแรง
เขาคว้าขวดน้ำแร่ที่เหลืออยู่ครึ่งขวดบนโต๊ะขึ้นมา แล้วเงยหน้ากระดกดื่มอึกใหญ่
น้ำสำลักลงหลอดลม เขาไออย่างหนัก