หัวหน้าแก๊งจิ่วเหวินหลงโยนประแจขึ้นสนิมในมือทิ้ง
ประแจตกกระทบพื้นซีเมนต์ ส่งเสียงดังแกร๊ง
เขาเอื้อมมือไปคลำด้านหลังเอว
แล้วชักปืนพกเลียนแบบรุ่นห้าสี่สีดำออกมา
ลำกล้องปืนวาววับด้วยแสงสีน้ำเงินเย็นเยียบ
เขาจ่อปากกระบอกปืนเข้าที่ขมับของจางหาวทันที
จางหาวตัวสั่นงันงกอย่างรุนแรง
โลหะแข็งของปากกระบอกปืนแนบชิดเนื้อจนกดเจ็บถึงกระดูก
ผ้าขี้ริ้วสกปรกในปากถูกยัดลึกเกินไป
เขาทำได้แค่ส่งเสียงอู้อี้ น้ำลายไหลย้อยจากมุมปาก
เปียกเสื้อยืดสกปรกที่หน้าอก
กลิ่นน้ำมันเครื่องฉุนกึกกับกลิ่นอับชื้นคลุ้งไปทั่วห้องใต้ดิน
หลอดไฟไส้เก่าหลายดวงห้อยอยู่เหนือศีรษะ แสงกะพริบติด ๆ ดับ ๆ
“โทรศัพท์สิ” หัวหน้าแก๊งเอียงคอไปทางลูกน้องที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
ลูกน้องรีบควักโทรศัพท์ใช้แล้วทิ้งออกมา
เพิ่งกดตัวเลขไปได้ไม่กี่ตัว
มุมปากของหัวหน้าแก๊งก็เหยียดออก เผยให้เห็นฟันเหลืองสองแถว
“รอไอ้หนุ่มนั่นเอาเทคโนโลยีมาแลกตัวประกัน พอได้เงินแล้ว เราก็รีบหนีไปทางน้ำ มุ่งหน้าไปทางเหนือของพม่า”
เขาใช้ลำกล้องปืนตบแก้มซีดเผือดของจางหาวเบา ๆ
“รูมเมตของแกนี่มันขุมทรัพย์เดินได้ชัด ๆ”
ในเวลาเดียวกัน
หอพักห้อง 404 ของมหาวิทยาลัยเจียงไห่
ซูมู่นั่งอยู่หน้าแล็ปท็อปเลอโนโวมือสองของหลี่หมิง
แสงเย็นจากหน้าจอส่องใบหน้าเขา
ทุกมุมของห้องใต้ดินในอู่ซ่อมรถปรากฏชัดบนหน้าจอ
กระทั่งเศษหมากในซอกฟันของหัวหน้าแก๊งก็ยังเห็นได้ชัดแจ๋ว
นี่คือสิทธิ์สูงสุดของระบบเนตรสวรรค์แห่งเครือข่ายมืด
ตั้งแต่วินาทีแรกที่จางหาวถูกจับยัดขึ้นรถตู้จินเปยติดป้ายทะเบียนปลอม
กล้องวงจรปิดสามร้อยกว่าตัวตลอดเส้นทาง กล้องติดรถของผู้คนที่ผ่านไปมา หรือแม้แต่ดาวเทียมสื่อสารวงโคจรต่ำ