หยิงฉาสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ
หลินเทียนฮาวช่วยเขาทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ เขาก็จะออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้
ส่วนหลังจากนี้หลินเทียนฮาวคิดจะทำอะไร ก็ไม่เกี่ยวกับเขาแล้ว
“ฉันจะพาเจ้าขึ้นไปถึงเลเวล 10 แล้วค่อยไปหาคนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้า”
หลินเทียนฮาวส่งคำเชิญเข้าปาร์ตี้ไปให้
เดิมทีเขาก็เตรียมจะล่ามอนสเตอร์เพื่อเพิ่มพลังชีวิตอยู่แล้ว เมื่อถึงเลเวล 10 หากไม่ออกจากหมู่บ้านเริ่มต้น ก็จะไม่ได้รับค่าประสบการณ์อีก
ถือโอกาสช่วยหยิงฉาให้สมหวังไปด้วยเลย
เมื่อมีหลินเทียนฮาวพาไป หยิงฉาก็เลเวลอัปอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เขาก็ขึ้นไปถึงเลเวล 10 แล้ว
“ไปกันเถอะ ไปหาคนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้ากัน”
หลินเทียนฮาวเดินไปทางเหมือง การจะหาแร่ก็น่าจะต้องไปที่เหมือง
แต่หลังจากเดินวนอยู่แถวนั้นรอบหนึ่ง กลับไม่พบคนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้าเลย
“คนคนนั้นไปไหนแล้ว?”
หยิงฉาขมวดคิ้ว
หลินเทียนฮาวก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เขารู้สึกอยู่ตลอดว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องตนเอง
ความรู้สึกเหมือนถูกแอบมองเช่นนี้ชวนให้ไม่สบายใจอย่างยิ่ง
“ออกมาเถอะ ตามพวกเรามานานขนาดนี้แล้ว”
หลินเทียนฮาวมองไปรอบๆ เขาเชื่อมั่นในสัญชาตญาณของตัวเองมาก บริเวณนี้ต้องมีคนอยู่แน่นอน
หยิงฉารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย รอบตัวพวกเขามีคนอยู่จริงๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด
“ฮ่าๆๆ สมกับที่ว่าแผ่นดินนี้มีคนเก่งเกิดขึ้นไม่ขาดสาย อายุยังน้อยก็เก่งกาจถึงเพียงนี้แล้ว”
เสียงหัวเราะดังมา จากนั้นก็เห็นชายชราซอมซ่อคนหนึ่งถือน้ำเต้าเหล้าเดินเข้ามา
คนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้า: เลเวล 12