หลินเทียนฮาวสวมตาไร้มลทิน แล้วก็รู้สึกได้ทันทีว่าโลกใบนี้ชัดเจนขึ้นอย่างผิดหูผิดตา
ห่างออกไปห้าร้อยเมตร มียุงตัวหนึ่งกำลังบินอยู่ หลินเทียนฮาวถึงกับมองเห็นลวดลายบนปีกของมันได้อย่างชัดเจน
ความรู้สึกแบบนี้…โคตรเจ๋ง!
พลธนูต้องอาศัยความแม่นยำสูงมาก ตาไร้มลทินคู่นี้จึงเข้ากับหลินเทียนฮาวได้อย่างยิ่ง
ไม่ต้องพูดถึงช่วงนี้เลย ต่อให้เป็นช่วงท้ายเกม หรือกระทั่งยุคมหันตภัย
ตาไร้มลทินก็ยังเป็นอุปกรณ์ที่เกินเหตุอย่างมาก
“นักผจญภัย เป็นคุณที่สังหารหวังซานกับหวังซื่อหรือ?”
แววตาของผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านแฝงความหมายบางอย่างเอาไว้
หลินเทียนฮาวเดาได้ว่าหลังจากส่งภารกิจแล้วตัวเองจะถูกจับได้ จึงไม่ได้ปฏิเสธ
“ใช่ครับ”
แววตาของผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านยิ่งดูแปลกไป “คุณรู้หรือไม่ว่าหวังซานกับหวังซื่อต่างเป็นศิษย์ของช่างตีเหล็กหวัง ถ้าคุณฆ่าพวกเขาแล้วช่างตีเหล็กหวังรู้เข้า เขาต้องแก้แค้นคุณแน่”
หลินเทียนฮาวแสร้งทำเป็นหวาดกลัว “ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้าน แล้วแบบนี้จะทำยังไงดีครับ? ไม่อย่างนั้นผมไม่ทำภารกิจออกจากหมู่บ้านแล้ว คุณให้ผมออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นตอนนี้เลยได้ไหมครับ”
ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านโบกมือ ยิ้มแล้วกล่าวว่า “คุณไม่ต้องกังวลหรอก ช่างตีเหล็กหวังจะเก่งกาจก็จริง แต่ในหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้ คนที่มีอำนาจตัดสินใจยังเป็นฉัน”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านก็พูดต่อว่า “แต่ช่างตีเหล็กหวังมีใจคิดคดและทะเยอทะยาน เราจึงต้องระวังไว้ ฉันได้ยินมาว่าช่วงนี้เขาสนิทสนมกับคนเมาประจำโรงเฝ้าโรงเหล้ามาก คนเมาคนนั้นมักออกไปหาแร่ในป่าให้เขาอยู่บ่อย ๆ”