「ซูจิ้งชวนเธอไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วยหรือเปล่า? แล้วเถียนซินรุ่ยล่ะ?」ระหว่างรอสัญญาณไฟตรงสี่แยก ไหลไหลหันมาถามอันอัน
อันอันตอบว่า 「ใช่ เมื่อก่อนฉันรับปากเธอไว้ส่ง ๆ แล้วเธอจะไปไหม?」
ไหลไหลพยักหน้า 「ไปสิ เป็นเพื่อนเจ้าสาวถือเป็นเรื่องดีนะ ถึงตอนนั้นเราสองคนจะได้อยู่เป็นเพื่อนกัน วันนั้นเธอกลับก่อนตอนกิจกรรมทีม ซูจิ้งบอกว่าจะจัดเต้นจังหวะง่าย ๆ เป็นช่วงสั้น ๆ เธอกับสามีจะเต้นอยู่ข้างหน้า ส่วนพวกเราก็ทำท่าตามจังหวะอยู่ข้างหลังสักสองสามท่า」
อันอันเคยเห็นคลิปงานแต่งแบบนั้นมาแล้ว บรรยากาศครึกครื้นมาก พอใส่ดนตรีประกอบเข้าไปก็ทั้งรื่นเริงและอบอุ่น เก็บไว้เป็นความทรงจำก็ดีเหมือนกัน
ไหลไหลหลุดหัวเราะพรืด 「เถียนซินรุ่ยยังอยากให้พวกเราสามคนแสดงอะไรสักอย่างด้วย ฉันปฏิเสธทันทีเลย งานแต่งเขาทั้งที พวกเราไปเต้นกันจะเหมาะได้ยังไง…」
เขาแต่งงานกันอยู่ดี ๆ เธอกลับมาเต้นร้องเพลงอยู่ตรงนี้…
อันอันหัวเราะตาม 「นั่นสิ ฉันก็ไม่เต้น แล้วซูจิ้งว่าไงบ้าง?」
「ซูจิ้งจะว่าอะไรได้ล่ะ? ฉันบอกว่าไม่เต้นแล้ว ซูจิ้งก็บอกว่าค่อยดูตามสถานการณ์ ถ้ามีเวลาว่างก็จะจัดให้เถียนซินรุ่ยเต้นเดี่ยวสักชุด…」
บริษัทจัดงานแต่งเพิ่มเงินเข้าไป ก็จัดการแสดงแบบนี้ได้ทั้งนั้น
คณะเต้นรำที่สองก็รับงานแบบนี้เหมือนกัน
ทุกคนกินข้าวกัน ส่วนบนเวทีก็มีการแสดงเพิ่มความครึกครื้น แต่ที่จริงไม่มีใครดู ต่างก้มหน้าก้มตากินกันทั้งนั้น