หรงเหลียวถูกคำตอบนั้นอุดปากไปครู่หนึ่ง สีหน้าพลันหม่นลง ก่อนจะพูดต่อว่า “หลังปีใหม่ชีอิงจะกลับมา คุณคิดจะทำยังไง”
หรงเช่อยกแก้วขึ้นจิบแชมเปญ พอเงยหน้าขึ้น แววตาก็ฉายรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา
“คุณพูดเหมือนผมทำให้เธอผิดหวังอย่างนั้นแหละครับ หรือว่าต้องให้ผมจัดแถวต้อนรับคุณหนูใหญ่ตระกูลชีกลับประเทศด้วย”
หรงเหลียวถูกสวนกลับติดกันสองครั้ง สีหน้าจึงย่ำแย่ลงอย่างสิ้นเชิง เขาวางแก้วไวน์ลงอย่างแรงแล้วหมุนตัวเดินจากไปทันที
เคอเหมียนถังมองไปทางนั้น ก่อนจะหยิบแคนตาลูปที่หั่นไว้ชิ้นหนึ่งใส่ปากเงียบ ๆ
เคี้ยวไปสองสามครั้ง เธอก็ถามระบบในใจว่า “เมื่อกี้พ่อของหรงเช่อพูดอะไรกับหรงเช่อ”
ระบบทำหน้าที่ถ่ายทอดอย่างเต็มกำลัง “เขาบอกว่าเธอแต่งตัวเชย แล้วถามหรงเช่อว่าหลังปีใหม่ชีอิงจะกลับมาแล้ว เขาคิดจะทำยังไง จากนั้นหรงเช่อก็พูดเสียงเย็นว่า ‘ต้องให้ผมจัดแถวต้อนรับคุณหนูใหญ่ตระกูลชีกลับประเทศหรือครับ’”
พอได้ยินเช่นนั้น ผลไม้ที่เคอเหมียนถังยังกลืนไม่ลงก็เกือบติดคอจนสำลัก
หรงเช่อคนนี้กล้าพูดจริง ๆ ไม่กลัวโดนพ่อฟาดหน้าอีกสักฉาดหรือไง
งานเลี้ยงประจำปีเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ผู้ถือหุ้นหลายคนผลัดกันขึ้นเวทีกล่าวสุนทรพจน์
มีแต่คำพูดตามพิธีการอย่าง “ตลอดปีที่ผ่านมา สิงหยวนประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่น” หรือ “ขอบคุณเพื่อนร่วมงานทุกคนที่ทุ่มเท” เคอเหมียนถังฟังบ้างไม่ฟังบ้าง มือก็ยังหยิบของกินเข้าปากต่อไป
หรงเช่อมีธุระอย่างอื่นจึงดูแลเธอไม่ได้ แต่เธอก็ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาคอยดูแลอยู่แล้ว ได้นั่งกินของตรงนี้คนเดียวก็มีความสุขดี