บทที่ 93 คำตอบ: ใช้มือประคองป้อน
ลมหายใจของหรงเช่อชะงักไปชั่วขณะ เสียงรายงานตัวเลขจากปลายสายยังคงดังต่อเนื่อง แต่ความสนใจของเขากลับขาดหายไปชั่วครู่
เคอเหมียนถังนั่งอยู่บนตักเขา หันหลังพิงอยู่ในอ้อมแขนของเขา เสื้อถักสีอ่อนของเธอเสียดสีกับเสื้อของเขา เป็นก้อนนุ่มอุ่นน่ากอด
เธอไม่แม้แต่จะมองเขา เอียงศีรษะดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ตามใจชอบ นิ้วมือม้วนกระดุมเสื้อถักเล่น ราวกับแมวที่เพิ่งหาท่านอนสบาย ๆ เจอ
หรงเช่อก้มตามองเธอ ผมของเธอยังคงมีกลิ่นหอมหวานติดอยู่ ท้ายทอยฟูนุ่ม ใบหูแต้มสีชมพูจาง ๆ
“ทำต่อได้” เขาพูดเสียงเบากับปลายสาย มืออีกข้างที่ว่างอยู่ประคองเอวเธอไว้ ปลายนิ้วขยับกระชับเล็กน้อย
เคอเหมียนถังไม่รู้ตัวเลยว่าทำให้เขาเสียสมาธิ กำลังถามระบบอย่างสงสัยว่า “เขากำลังทำอะไรอยู่เหรอ”
ระบบใช้เวลาสแกนสองวินาที “เป็นราคาหุ้นต่างประเทศของวันนี้ค่ะ”
“อ๋อ งั้นเหรอ” เธอไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ แค่รู้สึกว่าตัวเลขสีแดงสลับเขียวดูสวยดี
หรงเช่อไม่ได้ไล่เธอลงจากตัก ซ้ำยังกางขาออกเล็กน้อยให้เธอนั่งได้มั่นคงขึ้น แขนโอบรอบเอวเธอกลับไปวางบนคีย์บอร์ดตามเดิม ส่วนคางก็วางลงบนศีรษะเธออย่างเป็นธรรมชาติ
เวลาพูด คางของเขาจะเสียดสีกับศีรษะเธอ เธอจั๊กจี้จนหดคอ แล้วยกมือปิดปากหัวเราะ
เขาก้มมองเธอ แววตาพราวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ก่อนจะพูดเรื่องงานกับปลายสายต่อ
บนตักมีสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่ทำให้เขาเสียสมาธิอยู่บ่อย ๆ แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะให้เธอลงไป