บทที่ 92 ถาม: ทำอย่างไรให้แฟนหนุ่มรักคุณจนหมดใจ
เส้นผมของเขายุ่งกว่าปกติเล็กน้อย มีปอยผมสองสามเส้นตกลงมาระหว่างคิ้ว ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความหล่อแบบคนไม่ยี่หระผสมกับความเกียจคร้าน
เคอเหมียนถังกอดโทรศัพท์มือถือไว้ พลางขดตัวอยู่บนโซฟา แก้มของเธอแต้มสีชมพูจาง ๆ สองวง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอากาศร้อนหรือเพราะอะไร
หรงเช่อขยับคิ้วเล็กน้อย “ทำไมหน้าแดงล่ะ”
“กำลังดูทีวีอยู่” เธอรีบหมุนกล้องไปรอบหนึ่งเพื่อหลบใบหน้าตัวเอง แล้วกัดริมฝีปากอย่างคนมีพิรุธ
ระบบส่งเสียงกริ๊งกร๊างเร่งเร้าไม่หยุดอยู่ในหัวเธอ “โฮสต์ รีบอ้อนเร็วเข้า! รีบให้พระเอกบอกคุณสิว่ากำลังยุ่งอะไรอยู่”
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ กำลังจะพูด เสียงเคาะประตูก็ดังมาจากปลายสาย เสียงของเลขาหยวนลอดผ่านบานประตูเข้ามา “คุณชายคะ ถึงเวลาประชุมแล้วค่ะ”
หรงเช่อเอียงศีรษะตอบว่า “รู้แล้ว” ความสนใจของเขาถูกดึงไปชั่วขณะ
ความกล้าที่เคอเหมียนถังเพิ่งรวบรวมขึ้นมาหดหายไปอีกครั้ง เธอมองเสี้ยวหน้าของเขาบนหน้าจอ ลูกกระเดือกขยับเล็กน้อยเหนือปกเสื้อที่คลายออก ทำให้หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นอีกครั้ง
เขาหันกลับมามองเธอ “เมื่อกี้จะพูดอะไร”
“...คุณไปทำงานก่อนเถอะ” เธอส่ายหน้า “วางสายกันเถอะ”
“หน้าเธอแดงมาก” หรงเช่อหรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วพูดซ้ำอีกครั้ง
เคอเหมียนถังยื่นโทรศัพท์ออกไปให้ไกลขึ้นเล็กน้อย สายตาหลบเลี่ยง “ก็บอกแล้วไงว่าดูทีวีจนร้อน”
พูดจบเธอก็หาวออกมาครั้งหนึ่ง แล้วยังยกมือชี้ไปรอบ ๆ กล้องแกว่งผ่านโซฟากับถุงขนมบนโต๊ะชา เพื่อพิสูจน์ว่าเธอกำลังดูทีวีอยู่จริง ๆ